SadafAzad

!کلنگ قاضي

2010-09-22T19:40:00.000+14:00

قلمي از قلمدان قاضي افتاد. شخصي که آنجا حضور داشت گفت: جناب قاضي کلنگ خود را برداريد.

قاضي خشمگين پاسخ داد: مردک اين قلم است نه کلنگ. تو هنوز کلنگ و قلم را از هم باز نشناسي؟

مرد گفت: هر چه هست باشد، تو خانه مرا با آن ويران کردي.

عبيد زاکاني

!احمدی نژاد از مدیریت جهان به مدیریت صندلیهای خالی تن داد

2010-09-22T07:37:00.004+14:00

جناب خامنه ای، در کشورهای متمدن کسی را به دلیل خیانت به همسر سنگسار و یا حتی اعدام نمیکنند

2010-09-21T23:59:00.019+14:00

امروز در نشست خبری سخنگوی وزارت امور خارجه با خبرنگاران ، آقای مهمانپرست سوال نمود که آیا در کشورهای خارجی مجرمان و خیانتکاران به زندگی زناشویی را بنام حقوق بشر، در جامعه رها میکنند؟

در اینجا می خواهم خدمت ایشان و یا بهتر بگویم خدمت جناب خامنه ای "فرعون زمان" که رامین مهمان پرست و وزارت عریض و طویل امورخارجه تنها کارگزار سیاستهای این شخص میباشد،عرض کنم که در کشورهای متمدن هیچ کس را به دلیل خیانت به همسر سنگسار و یا اعدام نمی کنند.حال این مسئله که خانم سکینه آشتیانی در زمان حیات همسرش به او خیانت نکرده است نیز بماند.

مجازاتهای بربریت "اعدام و سنگسار" را متوقف کنید.

اذعان فیروزآبادی به سرکوب مردم معترض در جریان اعتراضات پس از انتخابات

2010-09-20T23:59:00.006+14:00

حسن فیروزآبادی صبح دوشنبه در بیست و پنجمین مراسم فارغ التحصیلی دانش آموختگان دانشگاه علوم انتظامی با اشاره به جریان اعتراضات سال ۸۸ اذعان داشت: جریان فتنه خارج از پیش بینی های لازم بود و فتنه ای که در کشور با تحرک دشمنان خارجی و با انگیزه های نفسانی و عنادجویانه در کشور ایجاد شد توسط نیروی انتظامی سرکوب شد! اینجا

این در حالی است که همزمان با سخنان سرلشگر فیروزآبادی در تهران، احمدی نژاد در نیویورک در مصاحبه با خبرگزاری آسوشیتدپرس مدعی است که مخالفین سیاسی ایشان هیچ محدودیتی برای فعالیت ندارند! اینجا

سیاست سرکوب و ارعاب در داخل و حاشا کردن و بر طبل دروغ کوبیدن دیرزمانی است که یکی از سیاستهای اصلی سران حکومت اسلامی گردیده است.باید احمدی نژاد جواب دهد پس چرا دانشجویان و کنشگران سیاسی و روزنامه نگاران و مردم عادی تنها به دلیل مخالفت سیاسی و زیر سوال بردن سیاستهای غلط دولت غاصب ایشان ، که مجید توکلی نمونه ای از این گونه افراد است به زندان افکنده می شوند؟
شایان ذکر است که مجید توکلی در تجمع روز دانشجو در دانشگاه اميرکبير بازداشت شده بود.تجمعی که قانونی بود و آقای توکلی به عنوان یکی از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر مجاز در حضور در این تجمع می باشد.

از سوی دیگر مطابق اصل ۲۷ قانون اساسی: تشکیل اجتماعات و راه‏پیمایی‏ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است.این درحالی است که سرکوب مردم در اعتراضات سال گذشته کاملا غیرقانونی بوده و با سخنان اخیر احمدی نژاد که مدعیست همه در ایران در چارچوب قانون می‌توانند به نقش آفرینی بپردازند، کاملا در تضاد می باشد.
در پایان حسن فیروزآبادی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اظهار کرد: مهمترین ماموریت نیروی انتظامی دفاع از حقوق مظلومان و اجرای حدود الهی است! و امنیت در متون دینی تنها نسبت به معیشت در رتبه دوم قرار دارد.
سوای آن که تائید و اجرای حدود الهی در بین علمای دینی جای مناقشه فراوان است باید پرسید که آیا اجرای حدود الهی از وظایف نیروهای مسلح و نیروی انتظامی و نظامیان است؟

چه بر سر موميايي حسن آباد سنندج آمد؟ لطفا مسئولین جواب بدهند

2010-09-19T21:15:00.004+14:00

در تاریخ ۳۰ آبان ماه ۸۷ حين عمليات تعريض جاده مسير شهرک حسن آباد- سنندج، ۵ قبر تاريخي کشف شدند.لازم به ذکر است که این خبر ابتدا در خبرگزاری مهر منعکس گردید اما بعد از چند دقیقه از روی این سایت حذف شد!

مسئولان سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري کردستان طبق کارشناسي هاي اوليه، قدمت اين قبرها را ۳هزارسال تخمين زدند. در اين قبرستان كه مردگان به صورت چمباتمه‌اي دفن شده اند، اشيائي همچون نيزه هاي جنگي، دست بند مفرغي و کاسه هاي سفالي نيز کشف شده است. شاهدان عيني که در ساعات ابتدايي کشف اين گورها قادر به ديدن آنها شدند، اظهار مي دارند که يکي از اين قبرها مربوط به يک پادشاه مي باشد.

اين جسد به صورت سالم در يک تابوت قرار داده شده که لايه ي بيروني آن را سرب و ساروج و لايه ي داخلي آن طلاکاري شده است. طول اين تابوت دقيقاً به اندازه ي طول جسد مي باشد. در کنار سر اين جسد يک(يا دو) جعبه ي طلايي و با محتويات اشيايي از جنس طلا، در کنار آن يک نيزه و در روي سينه و ميانه ي بدن آن دو شيه، يکي به شکل ماهي و ديگري به شکل عقاب قرار دارند. روي اين دو صفحه کلماتي به زبان ميخي حک شده است. همچنين در پشت سر جسد و بر ديواره ي تابوت، تصويري حک شده ديده مي شود.
نکته ي قابل توجه در اين جسد، سالم بودن جسم است. اين جسد حتي به شيوه ي موميايي هاي کشف شده در پارچه ي قرار داده نشده و با اين وجود تمام نقاط آن کاملاً سالم مانده اند.
تصاوير مربوط به چهار جسد ديگر در تلويزيون محلي کردستان پخش شده، اما تصوير مربوط به اين پادشاه تاکنون در تلويزيون ملی و شبکه ي محلي کردستان پخش نشده است.
به گفته ي مردم محلي، با توجه به اينکه سرقت آثار تاريخي کردستان همواره از سوي بعضي مسئولين صورت گرفته است، اين نگراني وجود دارد که اين جسد نيز همچون موارد ديگر به سرقت برود.
قبرستان کشف شده در فاصله ۵۰۰ متري تپه باستاني زاگرس سنندج قرار دارد که در فهرست آثار ملي ثبت شده است.

تصاويري از موميايي بي نظير پيدا شده در منطقه حسن اباد سنندج

احتمال مي رود اين موميايي متعلق به "دياکو پادشاه ماد "مي باشد متاسفانه تا کنون هيچ گونه اطلاعي از سرنوشت اين موميايي در دست نيست.

دیاآکو که بود؟

دیاآکو را اولین پادشاه ایران مینمامند،گفته میشود او وقتی به پاد شاهی رسید شهر همدان (هگمتانه آنروزگار) را پایتخت خویش قرار داد.

وی دستور ساخت هفت دیوار تودرتو و استوار را در همدان داد که درون این دیوارها باغ و بیشه و بوستان فراوانی پدید آوردند.

این سازه شگفت‌انگیز پایتخت ایران آن روزگار بود.

دیاآکو ۵۳ سال پادشاهی کرد.

بنا به اظهار نظر شاهدان موميايي توسط يک هليکوپتر ناشناس به محل نامعل مي انتقال داده شده است.. سازمان ميراث فرهنگي در موزه فقط چند تکه استخوان را نشان عموم مردم داده اند و فقط به اين اکتفا کرده اند ولي تصاوير گرفته شده خلاف ان را نشان مي دهند
تابوت پيدا شده تمام از طلا پوشيده شده بوده است.

!فردي در تبعيد ابدي

2010-09-16T09:51:00.002+14:00

زماني كه با زمانه خويش نساختي

و با مسندنشينان و امربران ايشان كنار نيامدي

و آنچه را كه جاهلان مي‌گويند، جاهلانه بازنگفتي،

لاجرم به تبعيد ابدي روح گرفتار خواهي شد-

حتي اگر در كنج منزلي در شهري ساكن باشي؛

و اگر بر نپذيرفتن پاي فشردي،

آواره‌ات خواهند كرد،

يا به زندانت خواهند انداخت

و به دارت خواهند كشيد.

افشای یکی از مدارک کودتا توسط "آقای علیزاده" دیپلمات سابق ایران در فنلاند

2010-09-13T07:18:00.000+14:00

آقای علیزاده کنسول سابق ایران در فنلاند، یکی از مدارک اثبات تقلب در انتخابات ریاست جمهوری ایران را در اختیار رسانه های خارج از کشور قرار داده است.
این مدرک، نامه کمیته مرکزی نظارت بر انتخابات شورای نگهبان در روز ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ به کلیه سفارتهای جمهوری اسلامی ایران در سراسر دنیا می باشد که در آن ابلاغیه آمده است که از مصاحبه با مطبوعات پرهیز کرده و از اعلام نتایج خودداری نمائید.

نهادن لوح کوروش روی خرچنگ پرچم جمهوری اسلامی و انداختن چفیه بسیج بر گردن کوروش، تنها نمونه هایی از دم خروس احمدی نژاد است

2010-09-12T07:31:00.013+14:00

در مراسم امروز پرده برداری از منشور کوروش، به وضوح نیت و عصاره فکری احمدی نژاد که تا بحال نه در حفظ آثار باستانی این سرزمین کوشیده(همچون آبگیری سد سیوند و سعی در تخریب آرمگاه کوروش) و نه کوچکترین علاقه ای به تاریخ و تمدن کهن و پیشینیان و بزرگان ایران دارد، همچون دم خروسی از جیبش به بیرون پریده.
بعد از کودتای انتخاباتی ریاست جمهوری سال گذشته و روی گردانی آشکار اقشار کثیری از مردم از نظام تمامیت خواه ولایت فقیه و همچنین دولت پوپولیستی احمدی نژاد که سعی در جذب اقشار مختلف مردم به هر شکل و وسیله ای داشته تا آنجا که از حساسیت منفی جامعه نسبت به خانواده هاشمی استفاده کرده و در انتخابات دوره نهم و دهم ریاست جمهوری با دادن شعارهای واهی مبارزه با باندهای قدرت و برملا کردن نام افراد ذی نفوذ در ثروت و قدرت ، سعی در تجمیع آراء مردم به نفع خود داشت،حال با شکست این سیاست بر روی یکی از نقاط حساس مردم ایران یعنی وطن پرستی و علاقه وافرشان به پادشاهان بزرگ ایران از جمله کوروش دست گذاشته و بر آن است تا با سر دادن شعارها ملی از بطن جامعه و ایرانیان خارج از کشور ، نیروهای تازه ای را بر گرد خود جمع نماید که البته این سیاست تزویر او هم همچون دیگر سیاستهای دروغینش می باشد.بر همه مردم ایران است که گول این مکر جدید احمدی نژاد و باند کودتا را نخوریم.

عکس از ایسنا

اگر میخواهیم به جامعه ای سکولار برسیم راه آن آگاه کردن مردم است و نه توهین و تمسخر باورهای مردم مذهبی

2010-09-10T23:56:00.005+14:00

آگاه سازی افراد مذهبی بر نادرست بودن بخشی و یا تمام کلیت باور مذهبی آنان مسیری است که در فضای مجازی و با توجه به پرمخاطب گردیدن سایتها و وبلاگ نویسی چندیست که دنبال میشود اما متاسفانه در این راه، بعضا" برخی وبلاگها و سایتهای مخالف دین و مذهب، به جای ارائه ادله شفاف و دلیل و برهانی روشن بر نادرست بودن تفکرات خرافی در مذهب،با استفاده از کلمات توهین آمیز، سعی در به سخره گرفتن و استهزاء و دادن دشنامهای بی فایده به اعتقادات دینی مردم دارند.

این واقعیت که این اعتقادات کاملا ناخواسته در طول ۱۴۰۰ سال، ذره ذره تار و پود زندگی و افکار بخش مذهبی و سنتی مردم ایران را تشکیل داده است نکته ایست که نباید از مد نظر دور نگه داشته شود که این خود راهی بسیار طولانی تری را در ایجاد یک دیالوگ مفید و همچنین به نتیجه رسیدن آن طلب می کند.

مبرهن است که در جامعه ایران به دلیل بافت سنتی و عدم دسترسی آنان به فضای مجازی بدون فیلتر، قشر بسیاری از مردم که کماکان از دنیای مجازی بی بهره هستند شاید ناظر اینگونه جدلهای دین ستیزان با بی دینان در فضای مجازی نباشد پس اگر فضا را به همین فضای مجازی و جامعه بالاترین محدود نمائیم مشاهده میشود که در این کارزار که اکثریت مطلق را اعضای اپوزسیون مخالف رژیم تشکیل داده اند، چگونه دو گروه مذهبی و لامذهب رودرروی یکدیگر قرار گرفته اند و به قول معروف به دروازه خودی گل میزنند که این پرسه در دراز مدت اثرات سویی را میتواند بر آینده ایران زمین داشته باشد.

اولین مورد قابل ذکر این می باشد که گروه اپوزسیون مخالف رژیم، به توافقی نانوشته بر جدایی دین از سیاست رسیده ایم و همه میدانیم که در آینده ایران، دین و اعتقادات مذهبی میبایست که در خانه ها مانده و جایی در سیاست خرد و کلان کشور نداشته باشد.پس از چه رو میباید این حساسیت های دینی در ذهن افراد مذهبی مخالف رژیم زنده نگه داشته شود؟
دومین ایراد وارده بر اینگونه برخوردهای توهین آمیز نسبت به اعتقادات افراد مذهبی، این میباشد که حساسیتهای این افراد به طوری تشدید می یابد که هر گونه استدلال منطقی را نیز از زاویه عاری بودن آن استدلال از واقعیت تلقی می نمایند.به دیگر سخن لامذهبیون با این روش ناکارآمد باعث ایجاد سرسختی بیشتر در قشر مذهبی شده و استدلالهای منطقی و صحیح در رد خرافات و دین را نیز همریف توهین و تمسخر قلمداد کرده و آنها را رد می کنند. و دلیل آن نیز این می باشد که از نظر روان شناختی مباحثه ، افراد بی دین قادر نبودند که اولین فاکتور در زمینه اثبات حرفهای خود که همان اعتماد سازی است را با مخاطب خود برقرار نمایند.
سومین زیان این گونه مباحث توهین آمیز از سوی بی دینان، از بین بردن کامل پتانسیل و ظرفیت آتی برای مباحثه می باشد چرا که از آغاز با شیوه ای غلط وارد بحث گردیده اند و باعث شده اند که قدمهای دوم و سوم و بعدی در همین آغاز از بین برود.
نکته قابل ذکر بعدی این می باشد که باعث ایجاد شکافی عمیق بین افراد می شود که اگر این نوع برخوردها بطور وسیع در سطح جامعه رخ دهد باعث رویارویی مردم با یکدیگر شده و این خود بهانه ای به دست روحانیون می دهد که مجددا برای ایجاد حکومتی اسلامی تلاش کنند و شاید در این مسیر به لطف بی دینان، سربازان تازه نفسی را هم در کنار خود از بطن جامعه همراه نمایند.
و نکته آخر این می باشد که شاید افراد خنثی در جامعه، به دلیل تمسخر و توهینهای افراد بی دین و حمله های صرفا مناقشه آمیز و دشنام آلود، مسیر خود را انتخاب کرده و بخاطر این که در استدلال افراد بی دین تمسخر زیادتری را مشاهده میکنند به صف دینمداران بگروند.
حکومت ولایت فقیه با باتوم و طناب دار دین را در مخ انسانها می کند بر ماست که با باتوم توهین و تمسخر بی دینی را تبلیغ نکنیم.

بیا شهید شو

2010-09-09T13:26:00.001+14:00

فرم آمادگی عملیات استشهادی جهت مبارزه با اسرائیل از سوی سایت روحانیت مبارز

جالب این هست که دانشجویان پایین اطلاعیه اضافه کرده اند:biashahidsho.com

چه کسی مردم را با هم دشمن کرد؟چه کسی به امید مردم برای داشتن ایرانی آباد خیانت کرد؟جواب ولایت فقیه است

2010-09-07T23:57:00.009+14:00

با حجاب و بی حجاب دست در دست هم بدون بغض بدون کینه بدون بد بینی نسبت به همدیگه

و در آخر چند سوال:چه کسی مردم متعصب و زنان باحجاب ما را با زنان بی حجاب ما دشمن کرد؟چه کسی به امید پدرانمان برای داشتن ایرانی آباد و سرافراز خیانت کرد؟ چه کسی برای بدست آوردن قدرت و ثروت به مردم دروغ گفت و سپس به ریشمان خندید و گفت تقیه کردم؟
و چه کسی بهترین فرزندان این کشور را از همان روز اول کشت و هنوز هم این ماشین قتاله او از حرکت نایستاده است؟

جواب فقط ولایت فقیه و شخص خمینی و خامنه ای است

سنگ پرانی لباس شخصیها بطرف طلاب مسجد قبا، در صدر اسلام هم جاهلان از بالای پشت بام سنگ پرانی میکردند

2010-09-05T23:00:00.000+14:00

تاریخ تکرار میشود.دوباره از بالای پشت بامها بر انسانها سنگ پرانی میشود.

رجم زنان بازگشته اند.۳۱ سال است که باز گشته اند.

حتی برای کسانی همچون من که دین مدار نیستم و به این باورها اعتقادی ندارم تکرار تاریخ پر از شگفتی است.

اینان نه درد دین دارند و نه درد خدمتگزاری به مردم، اینان فقط درد قدرت دارند

2010-09-04T08:47:00.004+14:00

استاد اخلاق احمدی نژاد، حجت الاسلام مرتضی آقاتهرانی در حاشیه برگزاری راهپیمایی روز قدس در رابطه با وحدت در جامعه عنوان کرد: نظام از نماز برای ما مهمتر است و هیچ‌کس حق ندارد در برابر نظام بایستد!

البته اینگونه اظهار نظرات در برابر تقدم سیاست بر دین، آن هم توسط زمامدارانی که ادعای صیانت از دین و اسلام و تشیع را در جهان بر دوش میکشند، تازگی ندارد.

در گذشته نیز خمینی در سخنانی بر تقدم سیاست و قدرت بر دین و مذهب تاکید ورزیده و عنوان کرده که اگر لازم باشد برای حفظ نظام ، توحید را نیز تعطیل میکند.

اما نکته قابل تامل در اظهارنظر اخیر استاد اخلاق احمدی نژاد در ارتباط با تقدم سیاست بر دین ،این می باشد که این سخنان از زبان کسی گفته میشود که نه آیت الله و نه مرجع تقلید است که بتواند به پشتوانه موقعیت و جایگاه مذهبی خود اینگونه درمسائل دینی دستیازی نماید.

اینگونه اظهار نظرات از سوی کسانی که بدینگونه برای حفظ نظام و یا به دیگر سخن، حفظ قدرت و ثروت در این مملکت، دست به هر کاری می زنند، بازگوکننده این واقعیت می باشد که اینان برای حفظ نظام و قدرتشان هرگونه دروغی را راست و هر گونه مصلحی را خائن و هر صدای معترضی را به دشمنان خیالیشان و یا سازمان مجاهدین خلق نسبت می دهند و با برپایی دادگاههای نمایشی، به زندانی کردن مخالفین و دلسوزان این آب و خاک کمر بسته اند.

تنها كسانی كه خود را قدیس می دانستند ، به آیین قدیمی وفادار ماندند

2010-09-02T21:31:00.001+14:00

در صحرا میوه كم بود . خداوند یكی از پیامبران را فراخواند و گفت : « هر كس در روز تنها می تواند یك میوه بخورد .»

این قانون نسل ها برقرار بود ، و محیط زیست آن منطقه حفظ شد . دانه های میوه بر زمین افتاد و درختان جدید رویید .

مدتی بعد ،‌ آن جا منطقه ی حاصل خیزی شد و حسادت شهر های اطراف را بر انگیخت . اما هنوز هم مردم هر روز فقط یك میوه می خوردند و به دستوری كه پیامبر باستانی به اجدادشان داده بود ، وفادار بودند .

اما علاوه بر آن نمی گذاشتند اهالی شهر ها و روستا های همسایه هم از میوه ها استفاده كنند . این فقط باعث می شد كه میوه ها روی زمین بریزند و بپوسند . خداوند پیامبر دیگری را فراخواند و گفت :« بگذارید هرچه میوه می خواهند بخورند و میوه ها را با همسایگان خود قسمت كنند .»

پیامبر با پیام تازه به شهر آمد . اما سنگسارش كردند ، چرا كه آن رسم قدیمی ، در جسم و روح مردم ریشه دوانیده بود و نمی شد راحت تغییرش داد ...

كم كم جوانان آن منطقه از خود می پرسیدند این رسم بدوی از كجا آ مده . اما نمی شد رسوم بسیار كهن را زیر سؤال برد ، بنابراین تصمیم گرفتند مذهب شان را رها كنند . بدین ترتیب ، می توانستند هر چه می خواهند ، بخورند و بقیه را به نیازمندان بدهد . تنها كسانی كه خود را قدیس می دانستند ، به آیین قدیمی وفادار ماندند ...

اما در حقیقت ، آن ها نمی فهمیدند كه دنیا عوض شده و باید همراه با دنیا تغییر كنند...!

از کتاب: "پدران، فرزندان، نوه ها" (پائولو کوئلیو)

اگر زمان شاه بود و ساواک از حضور خمینی در مراسم شب قدر خودداری کرده بود،فریاد وااسلامشان فلک را پر کرده بود

2010-08-31T23:30:00.003+14:00

اسلامشان هم خودی و ناخودی دارد.به راحتی آب خوردن از حضور مسلمانی در مراسم احیاء جلوگیری میکنند و یا دعای کمیل و ندبه خواندن را لرزه ای بر پیکر پر از رعشه نظام تزویرشان می دانند.

به راستی اگر اکثریت مطلق! مردم ایران با شماست و دل در گرو اسلام شما دارند و با رهبر خودکامه تان، بیعت خونین بسته اند پس از چه رو آنقدر بر خود میلرزید که از حضور مخالف خود در مراسم شب قدر خواب از چشمانتان فراریست؟

این چه حکمتی است که با قداره کشانتان بر منزل افراد بست می نشینید که از حضور او در بین مردم طرفدار رژیمتان!، ممانعت به عمل آورید؟

آیا غیر از این است که خود میدانید که تمامی ادعاهایتان دروغی بیش نیست که حتی مرغ پخته هم از آن خنده اش می گیرد؟

مگر آقای کروبی چه میگوید به غیر از همان استقلال و آزادی و عدالتی که خمینی در ۳۱ سال قبل وعده اش را در پاریس به مردم ایران داده بود؟ایا از استقلال یافتن ایران از قید کشورهای کمونیستی نظیر چین و روسیه و ونزوئلا در هراسید؟و یا از عدالتی که قرار بود خمینی با آوردن نفت بر سر سفرهایمان به ما بدهد، در تضاد نشسته اید؟

و یا از برملا شدن بیشتر حقایق در نزد افکار عمومی خوف کرده اید؟

اگر ادعاهای جناب کروبی همگی دروغی بیش نیست پس چرا در این مدت نتوانسته اید خلافش را ثابت کنید؟زندان کهریزکی که ایشان بر ملا نمود دروغ بود و یا دخالت سپاه در انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری که سردار مشفق نیز بر این دخالت مهر تایید زد؟و یا کشتار و ضرب و شتم مردم بی گناه توسط نیروهای سرکوبگرتان در خیابانهای تهران و دیگر شهرهای ایران که هزاران هزار فیلم و عکس برای اثبات آن موجود است؟

این اسلام نیست که شما برای مردم ایران تجویز میکنید.این خودکامگی در لباس ملایی است.تحجرگرایی و بی سوادی مشتی ملا و سپاهی دنیادوست شکم پرور سیه چرده ی کریه منظر ریاکار و بازگشت به قرون وسطایی و یا دوران زنده بگور کردن و کشتارهای خونین در صحراهای سوزان عربستان ، فقط و فقط با عاریه گرفتن از نام اسلام است.

مسیرهای راهپیمایی روز ایران(قدس سابق) توسط دولت غاصب جمهوری اسلامی اعلام شد

2010-08-30T14:40:00.003+14:00

مسير شماره 1
مسجد امام حسين ، ميدان امام حسين، خيابان انقلاب، دانشگاه تهران

مسير شماره 2
مسجد جامع ابوذر، ميدان ابوذر، خيابان ابوذر، خيابان شهيد برادران حسني (قلعه مرغي)، خيابان قزوين، خيابان كارگر، ميدان انقلاب، دانشگاه تهران.

مسير شماره 3
مسجد دار السلام، ميدان منيريه، خيابان وليعصر، خيابان انقلاب، دانشگاه تهران.

مسير شماره 4
مسجد امام زمان ، خيابان آزادي، تقاطع خيابان بهبودي، ميدان انقلاب، دانشگاه تهران

مسير شماره 5
مسجد حضرت ابوالفضل ، ميدان توحيد، خيابان توحيد، خيابان آزادي، ميدان انقلاب دانشگاه تهران.

مسير شماره 6
مسجد نور، ميدان جهاد، خيابان دكتر فاطمي، خيابان فلسطين، بلوار كشاورز، دانشگاه تهران.

مسير شماره 7
مسجد الجواد ، ميدان هفتم تير، خيابان كريم خان، ميدان وليعصر، بلوار كشاورزي، دانشگاه تهران.

ساعت شروع مراسم راهپيمايي 10:30 صبح خواهد بود.

به نقل از خبرگزاری فارس (اینجا)

خر، خامنه ای و جایگاه رفیع

2010-08-27T09:08:00.004+14:00

یك روز ملا نصر الدین برای تعمیر بام خانه خود مجبور شد، مصالح ساختمانی را برپشت الاغ بگذارد و به بالای پشت بام ببرد. الاغ هم به سختی از پله ها بالا رفت. ملا مصالح ساختمانی را از دوش الاغ برداشت و سپس الاغ را بطرف پایین هدایت كرد.
ملا نمی دانست كه خر از پله بالا می رود، ولی به هیچ وجه از پله پایین نمیاید. هر كاری كرد الاغ از پله پایین نیآمد. ملا الاغ را رها كرد و به خانه آمد. كه استراحت كند. در همین موقع دید الاغ دارد روی پشت بام بالا و پایین میپرد . دوباره به پشت بام رفت ، می خواست الاغ را ارام كند ولی دید الاغ به هیچ وجه آرام نمی شود.
برگشت . بعد از مدتی متوجه شد كه سقف اتاق خراب شده وپاهای الاغ از سقف چوبی آویزان شده، بالاخره الاغ از سقف به زمین افتاد و مرد.
ملا نصر الدین گفت لعنت بر من كه نمی دانستم كه اگر خر به جایگاه رفیع وپست مهمی برسد هم آنجا را خراب می كند و هم خودش را می كشد.

زن از دیدگاه دکتر شریعتی

2010-08-25T19:17:00.009+14:00

زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند...

ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايش با تو برابر...

مي تواند تنها يك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستي...

براي ازدواجش ــ در هر سني ـ اجازه ولی لازم است و تو هر زماني بخواهي به لطف قانونگذار ميتواني ازدواج كني...

در محبسي به نام بكارت زنداني است و تو ...

او كتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي ...

او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني...

او درد مي كشد و تو نگراني كه كودك دختر نباشد...

او بي خوابي مي كشد و تو خواب حوريان بهشتي را مي بيني ...

او مادر مي شود و همه جا مي پرسند نام پدر ..... .

«دکتر علي شريعتي»

ترانه جاودانه "مرا ببوس" ۶۰ ساله شد

2010-08-23T22:50:00.017+14:00

ترانه "مرا ببوس" یکی از پدیده های نادر در گستره هنر معاصر، بویژه موسیقی پاپ ایران است.این ترانه پیش از محبوب شدن، یکی از اشعار دفتر شعر «آسمان اشک» اثر شاعر و انقلابی جوانی به نام حیدر رقابی بود که توسط انتشارات امیرکبیر و به مدیریت عبدالرحیم جعفری، در اوایل شهریور ماه سال ۱۳۲۹ منتشر شده بود.حتی کودتای ۲۸ مرداد نیز شهرتی برای این ترانه ببار نیاورد.برای نخستین بار در سال ۱۳۳۵ این ترانه ، با آهنگی از مجید وفادار و با تاثیرپذیری از یک آهنگ یونانی، توسط "خاطره ی پروانه" از خوانندگان آن زمان اجرا و برای فیلم فارسی "اتهام" ، آماده پخش شد.این اجرای "مرا ببوس" عادی و فاقد انگیزه ای برای شهرت برق آسای آن بود.

به گفته همه اهل موسیقی که درباره این ترانه سخنی گفته اند ، تنها بازخوانی آن توسط "حسن گل نراقی" و بدون حضور آهنگساز آن یعنی "مجید وفادار" در رادیو ایران بود که زمینه را برای جاودانگی آن فراهم آورد.

فریدون مشیری ، شاعر بلند آوازه ایران، درباره ترانه "مرا ببوس" گفته است:در همه عالم کسی به یاد ندارد ، نغمه سرایی که یک ترانه بخواند؛ تنها با یک ترانه در همه عمر؛ و نامش اینگونه جاودانه بماند.

زیبایی سحرگون و حزن انگیز آوای "حسن گل نراقی" در اجرای مرا ببوس ، باعث رشد شایعه ی ارتباط این ترانه با مسائل سیاسی روز آن زمان ، از جمله اعدام افسران توده ای شد.به گفته یکی از موسیقی دانان ایران، افکار عمومی معترض ، بار سنگین اعتراض خاموش علیه استبداد را بر دوش این ترانه گذاشتند.

ترانه ای که در ستایش عشق بود.

رد پای تفکرات مهدویت یا همان «قیام مهدی» بر روی موشکهای ساخت سپاه پاسداران

2010-08-21T23:02:00.006+14:00

به راحتی میتوان رد پای تفکرات مهدویت را بر روی سلاحهای جنگی ساخت سپاه مشاهده کرد.

در عکسهای زیر، جمع بندی دو کلمه «قیام» و «مهدی» و یا همان «قیام مهدی» ، بر روی موشکهای ساخت سپاه پاسداران را میتوان نمونه دیگری از این نوع تفکرات تندرویانه در سطح مقامات رده بالای مملکتی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برشمرد و متاسفانه این گروه بر طبق این نوع تفکرات، حق ویژه ای را برای خود در جهت کشتار انسانهای بیگناه تحت لوای اسلام و امام موعودشان قائلند.

روحانیون مسئول شکست تلاشهای ایرانیان برای رسیدن به دموکراسی هستند

2010-08-19T19:21:00.000+14:00

این پنج شنبه سالروز یکی از افسانه شده ترین وقایع در تاریخ یعنی کودتای 1953 در ایران است، که نخست وزیر وقت محمد مصدق را سرنگون کرد. همکاری سازمان سیا در آن واقعه مدتهاست که سیاستمداران آمریکائی را به عذر خواهی واداشته است و رژیم مذهبی ایران را به سرزنش و توبیخ.

اما مسئله این حکایتِ آشنا چیست؟ مسئله اش این است که در عالم واقعیت نقش سازمان سیا در سقوط محمد مصدق ناچیز بود. واقعیت این است که بزرگترین نقش در سقوط مصدق را جامعه روحانیت ایران ایفا کرد، و نبایستی به جمهوری اسلامی این اجازه داده شود تا گناه روحانیون را به راحتی پنهان کند.

داستان دراماتیکی که در آن امریکائیان بد طینت کودتائی بر علیه مصدق به راه میاندازند، یا همان «عملیات آژاکس» مشهور، آنقدر بی تامل بازگفته شده که به نوعی واقعیت تبدیل گشته است. انصاف بدهیم، لیست بازیگران این حکایت حیرت آور است، «کرمیت روزولت»، برآمده از یکی از مهمترین خانواده های عالم سیاست امریکا، به اوباش و اراذل پول میدهد که بر علیه مصدق از همه جا بیخبر اغتشاش به راه بیاندازند، از آنطرف ماموران امریکائی شاه سرگردان را قانع میکنند که به کشورش برگردد و تاج تختش را پس بگیرد، و در عین حال کمونیست های دو آتشه و اغتشاشگران ناسیونالیست هم از آمریکا پول گرفته اند تا در خیابانها تظاهرات به راه بیاندازند . ادامه داستان هم به این ترتیب است که آنوقت ایران که در ورطه غلطید و از بحرانی به بحران دیگر رفت، روزولت نظامیها را مجبور کرد که بر علیه خواست قلبی شان وارد معرکه بشوند و دولت کوتاه اما پر اهمیت دموکراتیک مصدق را به پایان برسانند.

اما این قصه بخش عمده ای از واقعیت آن چه که در این جریان اتفاق افتاده است را از چشم پنهان میکند. ایران در سال 1953 در دل یک بحران اقتصادی بود. با ملی شدن نفت توسط تهران، انگلیس نفت ایران را تحریم کرده بود، و فشار ناشی از آن بین متحدان دولت مصدق شکاف انداخته بود. طبقه متوسط، که نگران وضع مالی خودشان بودند آرام آرام از کنار مصدق پراکنده شده بودند. بازاریان از مقاومت سرسختانه مصدق در مقابل انگلیس نگران بودند. لایه های تحصیلکرده رفته رفته از تمایلات خود محورانهٔ مصدق احساس نگرانی میکردند، و زمانی که افسران نیروهای مسلح نیز شروع به صحبت از ناخشنودی خود از مصدق و دخالت در امور سیاسی کردند آنوقت شایعات در مورد کودتای نظامی در دهانها افتاد.

این تنها بخت نبود که از مصدق برگشته بود، بلکه گروههای زیادی از جامعه ایران هم وی را تنها گذاشته بود.

و البته در همین گیر و دار سازمان سیا در تلاش برای سرنگون کردن مصدق بود. سازمان سیا با شاه ایران، که طبق معمول قادر به تصمیم گیری نبود، و با نظامیان ایرانی تماس برقرار کرد، از جمله با ژنرال فضل الله زاهدی که یک افسر فرصت طلب بود وخود چشم طمع به نخست وزیر شدن داشت. روزولت نقشه ای کشیده بود که طبق آن شاه با یک «فرمان حکومتی» مصدق را برکنار میکرد؛ فرمانی که قرار بود پانزدهم آگوست به او رسانده شود، اما فرمانده ارتشی که قرار بود پیغام را به مصدق تحویل دهد خود دستگیر شد و آن نقشه به سرعت در هم ریخت.

و اینجاست که داستان یک چرخش پیدا میکند. با فاش شدن خبر نقشهٔ کودتا، شاه از ایران فرار کرد و زاهدی پنهان شد. اما آنچه حیرت انگیز است این است که مدارک سری امریکائی که در دهه اخیر قابل دسترس شده اند نشان میدهند که امریکا نقشه دومی برای استفاده در صورت شکست نقشه ابتدائی نداشت، و واشنگتن در حال آماده شدن برای قبول شکست بود. تلگرافهای وزارت امور خارجه و سازمان سیا حاوی اعلام شکست کامل برنامه های مخفی آنها بود.

اما درست در زمانی که امریکائی ها امیدهای خودشان را برباد رفته میدیدند و برای ترک صحنه آماده میشدند، ارتش و روحانیون با هم متحد شدند تا مصدق را سرنگون کنند. مراجع روحانی از آغاز نسبت به بحران ناشی از ملی گرائی مصدق ظنین و نگران بودند. روحانیت همیشه در مقابل تلاشهای سیاستمداران سکولار از قبیل مصدق برای مدرنیزه کردن کشور و برای ایجاد یک سیستم جمهوری و ایجاد آزادی های مدنی مقاومت کرده بود. ملا ها احترامی که شاه با وجود همه کم و کاستهایش برای مراجع و روحانیون قائل بود را عمیقا به افکار و برنامه های سکولار مصدق ترجیح میدادند.

بعد از ناکام ماندن کودتا، روحانیون بلند پایه در قم پشتیبانی تلویحی خود را از آیت الله کاشانی که سخنگوی مجلس بود اعلام کردند، و از طریق روابط خود با بازار و نفوذ جدی که بر توده مردم داشتند نقشی مرکزی در ایجاد تظاهراتی که تهران را در خود غرق کرد ایفا کردند. مصدق تنها شده بود، و پس از اینکه با تاثیر روحانیت تظاهرات خیابانی هم به نفع شاه عوض شد، آنوقت ارتش وارد قضیه شد و مصدق را برکنار کرد. و به این ترتیب تنها چند روز بعد از تلاش شکست خوردهٔ سازمان سیا، شاه در میان جشن و هلهله به ایران برگشت.

واقعیت این است که در طی این جریانات، روزولت و همدستانش توطئه گرش بیشتر نقش تماشاگرانی حیرت زده را بازی کردند تا عاملانی موفق. در حقیقت بزرگترین تاثیر روزولت بر تاریخ ایران این بود که روایتی پر شاخ و برگ و اغراق آمیز از ماجراجوئی های خود را بیش از بیست سال پس از آن کودتا منتشر کند. این حکایت پر خطا سپس تبدیل شد به مرجعی برای تحلیل آن وقایع تاریخی، و دستمایه ای برای تخیل عوام، اگرچه واقعیت این بود که واشنگتن در عمل با خامی خاصی در مواجهه با وقایع تهران عاجز مانده بود. پرزیدنت آیزنهاور وقتی حکایت جریان را از روزولت شنید گفت، «من گزارش پر شاخ و برگ روزولت را شنیدم، بیشتر به داستانهای یک رمان ارزان قیمت میمانست تا واقعیتهای تاریخی.»

سیاستمداران امریکائی علاقه خاصی به قبول تقصیر و عذر خواهی برای بدرفتاری های قدیمی دارند. اما حقیقت این است که مسئولیت خفه کردن امیدهای دموکراتیک مردم ایران در تابستان 1953 در درجه اول بر گردن همانهائیست که یک حرکت دموکراتیک دیگر را در تابستان 2009 نیز خفه کردند:‌ روحانیون. آنهایند که بایستی از مردم ایران عذر خواهی کنند.

نوشتهٔ ری تاکیه - Ray Takeyh
روزنامهٔ واشنگتن پست، چهارشنبه 18 آگوست 2010
ترجمه به فارسی توسط صادق رحیمی وبلاگ کالچراللاجیک

اغلب ما بي حرکت به صندلي خود چسبيده ايم و آن چنان محو اين هستيم که چرا او سهم بيشتري دارد؟

2010-08-18T23:28:00.000+14:00

داستاني در مورد اولين ديدار «امت فاکس»، نويسنده و فيلسوف معاصر، از رستوران سلف سرويس؛ هنگامي که براي نخستين بار به آمريکا رفت.

او که تا آن زمان، هرگز به چنين رستوراني نرفته بود در گوشه اي به انتظار نشست با اين نيت که از او پذيرايي شود. اما هرچه لحظات بيشتري سپري مي شد ناشکيبايي او از اينکه مي ديد پيشخدمتها کوچکترين توجهي به او ندارند، شدت گرفت. از همه بدتر اينکه مشاهده مي کرد کساني پس از او وارد شده بودند و در مقابل بشقاب هاي پر از غذا نشسته و مشغول خوردن بودند. وي با ناراحتي به مردي که بر سر ميز مجاور نشسته بود، نزديک شد و گفت: «من حدود بيست دقيقه است که در اينجا نشسته ام بدون آنکه کسي کوچکترين توجهي به من نشان دهد. حالا مي بينم شما که پنج دقيقه پيش وارد شديد با بشقابي پر از غذا در مقابلتان اينجا نشسته ايد! موضوع چيست؟ مردم اين کشور چگونه پذيرايي مي شوند؟»

مرد با تعجب گفت:«ولي اينجا سلف سرويس است.» سپس به قسمت انتهايي رستوران جايي که غذاها به مقدار فراوان چيده شده بود، اشاره کرد و ادامه داد: «به آنجا برويد، يک سيني برداريد و هر چه مي خواهيد، انتخاب کنيد، پول آن را بپردازيد، بعد اينجا بنشينيد و آن را ميل کنيد!»

امت فاکس، که قدري احساس حماقت مي کرد، دستورات مرد را پي گرفت. اما وقتي غذا را روي ميز گذاشت ناگهان به ذهنش رسيد که زندگي هم در حکم سلف سرويس است. همه نوع رخدادها، فرصتها، موقعيتها، شاديها، سرورها و غمها در برابر ما قرار دارد. در حالي که اغلب ما بي حرکت به صندلي خود چسبيده ايم و آن چنان محو اين هستيم که ديگران در بشقاب خود چه دارند و دچار شگفتي شده ايم که چرا او سهم بيشتري دارد؟ هرگز به ذهنمان نمي رسد خيلي ساده از جاي خود برخيزيم و ببينيم چه چيزهايي فراهم است، سپس آنچه مي خواهيم، برگزينيم.

برگرفته از کتاب: «شما عظيم تر از آني هستيد که مي انديشيد»

ایجاد رابطه عاشقانه با امام زمان،البته فقط خانم‌ها

2010-08-17T23:59:00.005+14:00

آيا دوست داريد رابطه‌اي از نوع عاشقانه با امام زمان داشته باشيد؟

البته فقط خانم‌ها حق برقراري چنين رابطه‌اي دارند، به خصوص خانم‌هاي دانشجو!

بسیج

2010-08-15T04:22:00.003+14:00

فاصله علیرضا افتخاری با استاد شجریان به اندازه فاصله رضازاده با جهان پهلوان تختی است

2010-08-13T05:40:00.008+14:00

اگر می ترسید که در کنار مردم، بر علیه تمامیت خواهان ثروت و قدرت مبارزه نمایید حداقل در آغوش قاتلین مردم فرو نروید. یادمان نرود که این روزها مجالی است برای تشخیص سره از ناسره.

خوشا ماندن در جمع هنرمندان دلاوری که شرافت را معنا بخشیدند و نان آغشته به خون ملت را به کفتاران قدرت وانهادند.همانانی که خود را از همین خس و خاشاک خواندند تا بمانند در کنار ملتی که از فشار درفش ظلم ظالمان ، کارد به استخوانشان رسیده است؛ تا با هم درد بکشند درد مشترک دوری از آزادی را.

و بدانند آنان که امروز برای لحظه ای بیشتر روی صحنه ماندن تن به هر ذلتی می دهند، که در فردای این کشور جائی ندارند.

بازگشت پرستوها ؛ نامه‌ ای منتشرنشده‌ از فرزاد کمانگر

2010-08-11T10:09:00.001+14:00

مادرت نیز، همان شبی که‌ تو رفتی، خواب پرستویی را دیده‌ بود، که‌ از دامانش به‌ سوی کوه پر کشید. از آن روز به‌ دلش برات شده‌ بود، که‌ فرزند همیشه‌ مسافرش، فرزند همیشه‌ بی قرارش، قصد سفری دور دارد، سفری که‌ بازگشتی به‌ همراه ندارد

شیرکو جهانی : فعال حقوق بشر: مقدمه‌:

این یک متن پخش نشده‌، و در اصل یک سوگنامه‌ از فعال حقوق بشر و معلم اعدام شده‌ کرد، فرزاد کمانگر است. من و فرزاد برای اولین بار، حدودآ در سالهای 2004 ، 2005 از طریق اینترنت همدیگر را شناخته‌ بودیم. در آن زمان نام رمزی اش سیامند بود. همان نامی که‌ برای نوشته‌های ادبی خود نیز به‌ کار میبرد. ما همدیگر را فقط یکبار در مهاباد ملاقات کرده‌ بودیم، در حالیکه‌ برای دیدار برادر چریکش " شیرزاد کمانگر" که‌ اکنون نیز در کوههای سربلند کردستان برای آزادی اش مبارزه‌ میکند، به‌ طرف کوههای شهر سلماس رفته‌ بود و در راه بازگشت با کوله‌باری از خاطرات و سخنهای شیرین و انقلابی به‌ منزل من آمد. بعد از آن که‌ به‌ کامیاران بازگشت، رابطه‌مان از طریق اینترنت همچنان ادامه‌ داشت و چند نفر دیگر از جوانان منطقه‌ را نیز به‌ من شناساند. او به‌ عنوان یکی از اعضای فعال سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، اخبار زیادی را درباره‌ موارد نقض حقوق بشر در کامیاران، اورامان، کرمانشاه و دیگر مناطق میفرستاد. پس از دستگیری نیز از طریق تلفن با یکدیگر تماس داشتیم. اولین نامه‌ای که‌ برای من خواند و از من خواست که‌ در سایتها با نام رمزی " ریبین مامو زاگروس" پخش کنم، متنی بود با عنوان " بازگشت پرستوها" ( که‌ در ذیل می آید). فرزاد این متن را برای یکی از دوستانش به‌ نام " هورام ژیان" نوشته‌ است. هورام یکی از دوستان کامیارانی اش بود که‌ در کرمانشاه به‌ عنوان کارگر شیرینی پزی کار میکرد. قبل از اینکه‌ به‌ صفوف گریلاهای کرد بپیوندد، تحت فشار اطلاعات کرمانشاه بود و در آن زمان نیز ( یعنی قبل از دستگیری خودش) خبر فشارهای وارده‌ بر او و چند نفر دیگر را برایم فرستاده‌ بود. بعدها هورام به‌ قندیل پیوست و از آنجا نیز راهی کوههای شاهو شد. از شاهو نیز برای فعالیت سیاسی و مخفیانه‌ به‌ شهرهای جوانرود و پاوه‌ و کرمانشاه و کامیاران رفته‌ بود که‌ آخرین بار در 2008/1/5، در حالیکه‌ میخواست دوباره‌ به‌ کوههای شاهو بازگردد، نیروهای رژیم از هویت وی مطلع شده‌ و در یک بازرسی در جاده‌ مابین شهرهای کامیاران و روانسر، قصد دستگیری او را میکنند که‌ نهایتآ هورام به‌ دفاع مسلحانه‌ پرداخته‌ و در این درگیری دفاعی چند نفر از متهاجمین به‌ قتل میرسند. در همین درگیری هورام خود نیز زخمی و دستگیر شده‌ و فورآ وی را به‌ اطلاعات کرمانشاه میبرند. فرزاد گفت که‌ شنیده‌ است که‌ هورام را به‌ سختی شکنجه‌ کرده‌ و خانواده‌ خواهرش را نیز از کوچک و بزرگ دستگیر کرده‌اند و حتی خواهرزاده‌ کوچکش را نیز به‌ شت ضرب و شتم نموده‌اند. همان شب در مقابل چشمان خواهر دستگیر شده‌اش، هورام زخمی را شکنجه‌ و گلوله‌باران میکنند. فرزاد که‌ از دوستان نزدیک هورام بود، برایم تعریف کرد که‌ آنان به‌ یکدیگر قول داده‌ بودند که‌ ( هر کدام به‌ شیوه‌ خود) راه آزادی را در پیش گرفته‌ و اگر در این راه هر کدامشان زودتر جان خود را از دست بدهد، دیگری با اراده‌ای محکم تر مبارزه‌ را تداوم بخشد. آنان به‌ یکدیگر قول داده‌ بودند که‌ مرگشان را با لبخند پیشوازی کرده‌، آن را سفری به‌ سوی اوج بپنداشته‌ و صرفآ یک جمله‌ بگویند: سفر خوش رفیق !
فرزاد کمانگر در زمانی که‌ این متن را تلفنی برای من از زندان رجایی شهر کرج میخواند، به‌ دلیل شرایط سخت زندان و حساسیت پرونده‌ خود و دوستانش، نمیتوانست که‌ آن را با نام خودش منتشر کند. لذا از من خواسته‌ بود که‌ با نام مستعار " ریبین مامو زاگرس" در سایتها منتشر کنم. توضیح دیگر اینکه‌ "ریبین" نام مستعار " ناصر قادر زاده‌" یکی از گریلاهای شهید پ ک ک است که‌ اهل شهرستان مهاباد بود و همچنین مامو نیز نام مستعار یک گریلای شهید دیگر است به‌ نام " عاکف مامۆ زاگرۆس" از اهالی شهر بوکان. فرزاد که‌ این دو شخص را مانند بسیاری از مبارزین دیگر راه آزادی بسیار دوست داشت و از ترکیب این دو نام، نام مستعار " ڕیبین مامۆ" را ساخته‌ بود و حتی نام برادرزاده‌اش را نیز پس از تولد " ریبین " گذاشته‌ بود.
این متن را در سال 2008 در چند سایت از جمله‌ سایتهای روژهلات و هه‌لویست با همان نام مستعار فوق پخش کرده‌ بودم. در آن زمان دوست گرامیم " خلیل غزالی" که‌ مسئول سایت هلویست میباشد را نیز، به‌ دلیل اطمینانی که‌ به‌ او داشتم از این موضوع مطلع کرده‌ بودم که‌ این سوگنامه‌ از آن فرزاد کمانگر است و اگر یک روز لازم شود این موضوع را آشکار خواهم کرد. متاسفانه‌ این روز تلخ نیز پس از اعلام خبر اعدامش فرا رسید.
متن سوگنامه‌ فرزاد را در زیر میتوانید بخوانید:

" بازگشت پرستوها "

- به‌ شهید هورام و همه‌ آرزوهای سبزش -

ای برادر، ای همرزم، ای همخون، وقتی به‌ ماه رسیدی، تاریخ قتل عام گلها را بنویس.
ساده‌ و پاک به‌ مانند زادگاهت " شاهینی " * رنگ صداقت بر چهره‌ داشتی. هنوز درد و رنج سالهای یتیمی و کارگری را به‌ امانت نگه‌ داشته‌ بودی، آن زمان که‌ کارگر کارگاههای شیرینی پزی کرمانشاه بودی، وهر عید شادی و شیرینی را مهمان سفره‌های مردم میکردی. و چه‌ قدر آرزو داشتی که‌، مژده‌ نان بودی " برای سفره‌های‌ خالی از نان مردمت". لبخندی بر لب داشتی و همیشه‌ بی قرار رفتن. همیشه‌ از حرکت، از سفر میگفتی...
آنگونه‌ که‌ باید تو را نشناختم، یعنی، فرصت ندادی تا‌ بشناسمت. آنقدر نیامده‌ عزم رفتن کردی،، که‌ هنوز حسرت یک دیدار سیر، بر دلم مانده‌ است... عاشق آتش نوروز و پرواز پرستوها بودی. هر سال ، نوروز را، بر فراز کوه مقابل زادگاهت، می ایستادی و، آتشهای کوچک خانه‌های مردم را، به‌ نظاره‌ مینشستی... و آرزو میکردی که‌ سال بعد، همه‌ آتشها را برای نوروز یکی میکردی. و آنگاه که‌ پرواز پرستوها را هم در آسمان میدیدی، چنان مشتاقانه‌ آسمان را مینگریستی، گویا این آخرین پرواز پرستوهاست، که‌ گویا فردایی برای پرواز نیست. هر بهار چشم به‌ راه بازگشتشان میماندی و، هر پاییز با کوچشان غمگین میشدی.
از پرستوها سفر و حرکت، و از آتش زنده‌ بودن و بخشندگی را آموخته‌ بودی... و یک روز پاییز، همراه با کوچ پرستوها، تو نیز راه کوهستان و " حیاتی آزاد " ** را برگزیدی...
میدانستی برای رسیدن به‌ اوج، به‌ ستیخ، برای رسیدن به‌ قندیل، باید از شاهوها گذشت...
و مادرت... و مادرت نیز، همان شبی که‌ تو رفتی، خواب پرستویی را دیده‌ بود، که‌ از دامانش به‌ سوی کوه پر کشید. از آن روز به‌ دلش برات شده‌ بود، که‌ فرزند همیشه‌ مسافرش، فرزند همیشه‌ بی قرارش، قصد سفری دور دارد، سفری که‌ بازگشتی به‌ همراه ندارد. از آن غروب پاییزی به‌ بعد، مادرت هر روز به‌ جای چشم دوختن به‌ جاده‌ و انتظار مسافری که‌ راه پر پیچ و خم روستا را بپیماید، به‌ شاهوی سفیدپوش چشم میدوزد، و منتظر بازگشت پرستوها میماند...
هنوز معصومیت رنج دوران کودکی و کارگری را بر چهره‌ داشتی، که‌ بر سفیدی برف زدی. بر سفیدی برف، ردی سرخ از خودت تا پای کوه به‌ یادگار گذاشتی، ردی و راهی، که‌ هیچ چیز پاکش نمیکند. هنوز هزاران ناگفته‌ داشتی، که‌ تن را گریبانه‌ به‌ قطعه‌ای از خاک وطن سپردی، گمنام گمنام همانند سرزمینت، که‌ بر هیچ اطلسی نقش نبسته‌، و اما هست...
سرباز گمنام وطن، هنوز هزاران غنچه‌ نشکفته‌ لبخند بر لب و دل داشتی، حسرت شکفتن را بر دل خواهران و مادرت بر جا گذاشتی، هنوز هزاران سخن ناگفته‌ با هم داشتیم که‌ قبل از گفتن، تو همه‌ را عمل کردی و رفتی.
سفرت به‌ خیر رفیق همیشه‌ مسافرم.
سفرت به‌ خیر " هوال " ***

پیامبر اسلام فرمود: زن عورت است

2010-08-09T03:23:00.001+14:00

زن عورت است، و هنگامی‌ كه از خانه بيرون می‌رود شيطان او را زينت و آرايش می‌دهد، و نزديكترين جا به خدايش درون خانه‌اش می‌باشد.(1)/از امام جعفرصادق سوال شد هنگامی که زن مردی حائض شدآایا او می تواند با زنش همخوابگی کند؟ حضرت فرمودند:هرچیزی غیر از فرج اشکالی ندارد و سپس حضرت فرمودند به درستی که زن وسیله خوشی و بازیچه مرد است.(2)/پیامبر فرمود:زن پارسا مانند کلاغ اعصم (کلاغی که یک پایش سفید است) نایاب است./(3)/پیامبر فرمود: زن را برای فرا گرفتن نیکی ها بزنید(4)/»زنان به دلیل ضعف عقل و ادراک جزئیات ومیل به زینت های دنیا حقا و عدلا در حکم حیوان هستند. و اغلبشان سیرت چهار پایان دارند. و لی به ان ها صورت انسان داده شده تا مردان از مصاحبت با ان ها متنفر نشوند. و در شرع مطهر مردان در احکام،مثل طلاق و نشوز(نافرمانی زن از شوهر) بر زنان چیرگی داده شده اند.(5)

1-گفته پیامبر اسلام به نقل از عبداله بن عمر صحيح. الترمذي وابن خزيمة، وابن حبان
2-فروع کافی-رهنمودهای چهارده معصوم،آداب زناشویی، برگ 99
3-نهج الفصاحه،ابوالقاسم پاینده،تهران،آیت اله مشکینی ،ازدوارج در اسلام برگ 153
4-نکاح المستدرک،باب 67،خبر شماره 4
5-حاج ملا هادی سبزواری

قتل‌عام جنگل‌های کردستان

2010-08-07T21:03:00.002+14:00

جمهوری اسلامی ایران علاوه بر نقص و پایمال نمودن نسل اول و دوم حقوق بشر در کردستان به طور مکرر نسل سوم حقوق انسانی یعنی حقوق جمعی: حق توسعه، حق صلح، حق محیط زیست سالم مردمان این اقلیم را نیز نقض و مورد چپاول و تاراج قرار داده است.

یکی دیگر از جلوه‌های طبیعی مناطق کردنشین که هم‌اکنون آماج سیاست آنها قرار گرفته است کوهستان‌های پوشیده از جنگل آن می‌باشد. که به اعتقاد بسیاری از اکولوژیست‌ها، جنگل‌های قرار گرفته در رشته کوههای زاگرس و دامنه‌های آن یکی از اکوسیستم‌های بکر و بی‌نظیر منطقه می‌باشد که گستره‌ی آن از اطراف دریاچه ارومیه آغاز و تا کوههای لرستان امتداد می‌یابد که ۵ الی ۶ میلیون هکتار پوشش جنگلی است. این بیشه‌زارها و کوهستان‌های پوشیده از درخت و درختچه علاوه بر تأثیرات مثبت آب و هوایی، نقش با اهمیتی هم در جذب توریست و ایجاد درآمد برای منطقه و ساکنین آن دارد. همچنین به‌غیر از شیره "ون" در تولید آدامس طبیعی، در صنایع کاغذ و چوب و کبریت‌سازی و...هم کارایی دارد. از خصوصیات مهم دیگر این پوشش‌های جنگلی پتانسیل رشد و نشونمای سریع و گسترده آن می‌باشد اما به دلایل متعدد از جمله آتش‌سوزی‌های مرموز در طول سالیان اخیر متأسفانه درصد تخریب و نابودی جنگلها به مراتب وسیعتر از توسعه‌ی آن بوده است. بطوری که همه ساله مساحت وسیعی از جنگلها در شعله‌های مهیب آتش فرو می‌رود. به عنوان مثال طبق گزارش منابع طبیعی شهرستان مریوان در سال ۱٣٨۵ بر اثر ۴۷ مورد آتش‌سوزی در جنگلهای مریوان و سروآباد، ۱۲٣ هکتار از جنگلهای طبیعی این منطقه در آتش سوخته است و در سال ٨۶ طبق بیانیه‌ی مشترک سازمانهای جامعه مدنی مریوان بیش از ۲۵۰۰ هکتار از جنگلها در آن شهرستان در آتش سوخته و این روند در سالهای بعدی همچنان سیر صعودی داشته است. به طوری که در طول کمتر از ۴ ماه گذشته بیش از ۱۱۰ مورد و در نیمه دوم تیرماه امسال بیش از ٣۷ مورد آتش‌سوزی روی داده است. در یک نمونه آن در منطقه دالاهو ۲۰ هکتار از جنگل‌های شهرستان دالاهو خاکستر شده است.

از سوی دیگر بنابر نظر کارشناسان محیط زیست تأثیرات درازمدت آتش بر اکوسیستم بسیار مخرب و ماندگار است و باعث فرسایش خاک، جاری گشتن سیلابهای ویرانگر، افزایش گرد و غبار، ممانعت در رویش گیاهان و زیست جانداران و آمیختگی انواع نباتات و حرکت مواد معدنی و ... می‌گردد.

نیروهای نظامی جمهوری اسلامی و عوامل مرتبط با آنان طی چند سال گذشته و چند ماه اخیر در مقیاسی وسیع جنگلهای مناطق مریوان، سروآباد، ملکشاهی ایلام، دالاهو، پاوه، نوسود، اورامان، سنندج، ‘گیلان غرب، بوکان، تکاب و ... را همزمان با لشکرکشی به مرزهای حکومت اقلیم کردستان و حملات توپخانه‌ای به مناطق روستایی آن به آتش کشیده‌اند.

عارف نادری

روایت قوم کُرد از زبان فردوسی

2010-08-06T22:13:00.007+14:00

یـکی را به جــان داد زنــــهار و گفت

نگــــــر تا بیـــــاری ســـر اندر نهفت
نگــــــر تا نباشــی به آبـاد شــــــهر 

تو را از جهان دشت و کوه است بهر
کنـــــون کُرد از آن تخـــــمه دارد نژاد 

کـــــه زآبــــــاد نایــد به دل برش یاد

بر طبق روایت فردوسی ، خورشگران ضحاک ماردوش از دو جوان یکی را گریزان و به کوه فرستادند و چون شمار آنان انبوه شد، به دور از شهر و آبادانی گرد هم زیستند و این چنین قوم کُرد پدید آمد، این است روایت مردمی است که اسطوره شان نیز از ابتدا و در آغاز پیدایش این سرزمین و حتی خیلی قبل تر از آن که تاریخ نویسان قصد نگارش تاریخ را مطابق میل سلاطین کنند، با بی مهری و کشتار پیوند خورده است.

دیسکو امام زمان یا دهن کجی به حاکمیت نامشروع خامنه ای

2010-08-05T01:13:00.003+14:00

ایرانیان و بالاخص قشر جوان جامعه که بر طبق آخرین آمار ، ۷۰ درصد از جمعیت کل کشور را تشکیل میدهند برخلاف خواست دولت و شخص رهبر ، از هر فرصتی برای رقص و پایکوبی ، حتی در اماکن عمومی و خیابانها استفاده میکنند.

این روزنه های موجود که به گفته متخصصان جامعه شناس، نافرمانی مدنی قلمداد می شود، در مراسم و اعیاد مذهبی نمود بیشتری پیدا میکند که البته در مراسم دیگر ملی و تاریخی ایرانیان همچون چهارشنبه سوری و سیزده بدر و شب عید نیز در سطح کشور مشاهده میشود.

خامنه ای در آخرین اظهار نظر خود در مورد موسیقی گفته است که موسیقی خلاف قوانین دینی و حکومتی ماست و ما اجازه نخواهیم داد ترویج داده شود.

حال باید دید که این گونه نافرمانیهای مدنی در جامعه به چه سمت و وسویی کشیده میشود و عکس العمل دولت و نیروهای سرکوبگر چه می باشد.

در آخرین بهانه برای این گونه نافرمانی های مدنی که در نیمه شعبان مصادف با تولد امام دوازدهم شیعیان ایران روی داد به گفته حاضرین در محل، از رقص نور و تجهیزاتی استفاده شده بود که تا کنون مشابه آن را در ایران ندیده بودند و فضایی دیسکو مانند را ساخته بودند.

یکی از جوانان در این مهمانی ها میگوید:
پریشب همه چیز آزاد بود، راه خیابان ها را با طناب بسته بودند و بزن و برقص و ...
ما پریشب میهمان بچه های محله شمیران نو بودیم.
رقص نور فوق العاده حرفه ای که در هیچ میهمانی ندیده بودیم، موزیک و هرچه که فکر میکنید مهیا بود.

طرح ترور ساختگی احمدی نژاد با پنج سال تعویق؛مگر هدف این ترور شخص احمدی نژاد نبود پس چرا به مینی بوس حامل خبرنگاران حمله شد!؟

2010-08-04T12:59:00.034+14:00

احمدی نژاد در ۵ سالی که در پست ریاست جمهوری مشغول به کار است بارها و بارها از قصد ترور اسرائیل و دیگر سرویسهای اطلاعاتی کشورهای غربی و آمریکا به خودش سخن گفته بود تا آنجایی که این ادعای او در محافل سیاسی و مطرح جهان ، به جوکی بدل گشته بود.

در آخرین ادعای احمدی نژاد در این باره که در همایش ایرانیان خارج از کشور، روز دوشنبه با حضور او در سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی در تهران گشایش یافت ،احمدی نژاد بار دیگر این ادعا را مطرح نمود که «صهیونیست‌های احمق قصد ترور او را داشته‌اند!»

گو این که این ادعا تا بحال بصورت طنزی خبری در آمده بود اما این بار احمدی نژاد ، به منظور بازخرید آبروی خویش در خارج از کشور که او را بیشتر بعنوان یک دلقک سیاسی میدانند تا یک رئیس جمهور کشوری کهن همانند ایران و از دیگر سوی برای تعمیم افکار مردم بالاخص قشر عوام و غیر سیاسی جامعه که از خبرگزاری های همین رژیم تغذیه خبری میگردند، دست به نمایش بسیار غیرانسانی زده و با انفجاری ساختگی سعی بر آن دارد تا خود را در سطح بین الملل و همچنین جامعه ایران مطرح کند و از دیگر سوی صحت و سقم ادعاهای خویش را به اثبات برساند.

سومین هدف سیاسی این نمایش ساختگی، منحرف کردن افکار سیاسی داخلی و بین المللی از ادامه حرکتهای معترضانه مردم می باشد.

در انتها یک سوال مهم باقی می ماند و آن این است که مگر هدف این ترور شخص احمدی نژاد نبود پس از چه روی به مینی بوس حامل خبرنگاران حمله شد؟!

آیا شخص تروریست فرق بین مینی بوس حامل خبرنگاران و ماشین حامل احمدی نژاد را که عموما ایشان از سقف آن آویزان میشود را نمیداند؟

احمدی نژاد، فردی که نه ادب دارد و نه دولتی برازنده سرزمین کوروش

2010-08-02T00:04:00.000+14:00

شیخ فضل الله نوری: آیا درس زبان خارجه و تحصیل شیمی و فیزیک عقاید دینی شاگردان را سخیف و ضعیف نمی کند!؟

2010-08-01T23:59:00.000+14:00

شیخ فضل الله نوری در جلسه ای به ناظم الاسلام درباره مدارس جدید چنین میگوید: «ناظم الاسلام, ترابه حقیقت اسلام قسم میدهم. آیا این مدارس جدیده خلاف شرع نیست؟ و آیا ورود به این مدارس مصادف با اضمحلال دین اسلام نیست؟ آیا درس زبان خارجه و تحصیل شیمی و فیزیک عقاید دینی شاگردان را سخیف و ضعیف نمی کند؟»

ناظم الاسلام کرمانی، تاریخ بیداری ایرانیان، بخش اول ج اول، رودکی ۱۳۶۱

اگر مقصودشان اجرای قانون الهی بود و فایده مشروطیت حفظ احکام اسلامیه بود ، چرا خواستند اساس او را بر مساوات و حریت قرار دهند، که هر یک از این دو اصل موذی خراب، نماینده رکن قویم قانون الهی است، زیرا قوام اسلام بر عبودیت است، نه بر آزادی و بنای احکام آن به تفریق مجتمعات و جمع مختلفات است، نه به مساوات ... مگر نمی‌دانی که لازمه مساوات در حقوق از جمله آن فَرْق ضاله و مضله، و طایفه امامیه نَهَج واحد محترم باشند و حال آن که، حکم ضال یعنی مرتد، به قانون الهی آن است که قتلشان واجب است و زنشان بائن است و مالشان منتقل می‌شود به مسلمین از وراثشان، جنازه آن‌ها احترام ندارد، غسل و کفن و صلوة و دفن ندارند. بدنشان نجس است، ... اما یهود و نصارا و مجوس حق قصاص ابدا ندارند و دیه آنان هشتصد درهم است. پس اگر مقصود، اجرا قانون الهی بود، مساوات بین کفار و مسلمین نمی‌طلبیدند و این همه اختلافات که در قانون الهی نسبت به اصناف مخلوق دارد، در مقام رفع آن برنمی‌آمدند و مساوات را قانون مملکتی خود نمی‌خواندند. ... پس ای کسی که میل داری مساوی با مسلم باشی در بلد اسلام تو اسلام قبول نما تا مساوی باشی، والا به حکم خالق قهار باید در بلد اسلام خوار و ذلیل باشی.
- رساله تذکرة‌الغافل، منسوب به شیخ فضل‌الله نوری، رسائل مشروطیت به کوشش غلامحسین زرگری‌نژاد، تهران، کویر، چاپ اول ، صفحه‌های ۱۷۷ و ۱۷۸.

«آزادی قلم و لسان از جهات کثیره منافی با قانون الهی است. اگر نه، تو بگو فایده این آزادی چیست که این کلمه قبیحه را نشر می‌دهی، و بنای قرآن این است که آزادی نباشد. اگر فردا یهود و نصاری و مجوس و بابیه آمدند پای منبر و محراب ما، القای شیطنت کردند، نشر کلمه کفریه خود را کردند، ایجاد شبهه کردند و قلوب صافیه مومنین را تضلیل کردند؛ تو می‌خواهی چه کنی؟»

یکی از مواد آن ضلالت‌نامه (قانون اساسی مشروطه) این است که افراد مملکت متساوی‌الحقوقندو در این طبع آخر به این عبارت نوشته شده: «اهالی مملکت ایران در مقابل قانون دولتی متساوی‌الحقوق خواهند بود» و این کلمه مساوات، «شاع وذاع حتی خرق الاسماع»، و این یکی از ارکان مشروطه است که به اخلال [آن]، مشروطه نمی ماند. نظرم است در وقت تصحیح، در باب این ماده، یکی نفر از اصول هیات معدود بود، گفت به داعی: که این ماده چنان اهمیت دارد که اگر این باشد و همه مواد را تغییر بدهند، دول خارجه ما را به مشروطه می شناسند و اگر این ماده نباشد لیکن تمام مواد، باقیه باشد ما را به مشروطگی نخواهند شناخت. فدوی در جواب او گفتم: فعلی الاسلام السلام و برخاستم و گفتم: حضرات جالسین بدانید مملکت اسلامیه مشروطه نخواهد شد، زیرا که محال است با اسلام حکم مساوات.
- رساله حرمت مشروطه از شیخ فضل‌الله نوری، کتاب رسائل مشروطیت، صفحه‌های ۱۵۱ تا ۱۶۷

ای مُلحد اگر این قانون دولتی مطابق اسلام است که ممکن نیست در آن مساوات، و اگر مخالف اسلام است، مُنافی [است] با آنچه که در چند سطر قبل نوشته شده که آنچه که مخالف اسلام است قانونیت پیدا نمی کند. ای بی شرف، ای بی غیرت، ببین صاحب شرع برای اینکه تو مُنتحل به اسلامی، برای تو شرف مقرر فرموده و امتیاز داد[ه] تو را، و تو خودت از خودت سلب امتیاز می‌کنی و می‌گویی من باید با مجوس و ارمنی و یهودی برادر و برابر باشم.
- رساله حرمت مشروطه از شیخ فضل‌الله نوری، کتاب رسائل مشروطیت، صفحه‌های ۱۵۱ تا ۱۶۷

Free political prisoner

2010-07-30T00:18:00.003+14:00

The appeal court confirmed Jafar Kazemi's execution and his request for an appeal is refused in the Supreme Court.
Ms. Ghanavy، his lawyer، in an interview with an human rights website said that his client has been in prison for a long time , solitary confinement,
.
Jafar Kazemi, a 46-year-old works in a publishing agency as a lithographer in AmirKabir University.
he was arrested on September 27 at Hafte-Tir Square and transferred to solitary confinement in Section 209 and then to section 350 of Evin detention after 74 days.
Jafar Kazemi had also been imprisoned since 1981 until late 1990.
Rudabe Akbari, Jafar Kazemi's wife, asked in a letter to UN secretary-general to stop the capital punishment of her husband and asked for help.
his lawyer, Ms. Ghanavy said : "Unfortunately, neither the lower court nor the supreme court paid attention to our defense."
Lawyer said Jafar Kazemi's capital punishment is not inevitable from the legal point of view and the court ruling may be enforced at any moment

جنتی:کشتن وتجاوز و غارت و زندانی کردن معترضین با ما و جوابگویی و محاکمه و پس دادن انتقام از سران جنبش سبز

2010-07-28T22:30:00.006+14:00

آقای جنتی،آیا فجایع رخ داده در زندان کهریزک که خود رژیم نیز به آن معترف شده است ،دروغ است؟آیا کشته شدن فرزند مشاور ارشد محسن رضایی ؛ محسن روح الامینی دروغ است؟و یا این بار هم میخواهید کشته شدن این شهید معترض به تقلب انتخاباتی را بر گردن دکتر حجازی و بی بی سی و عاملین انگلیس خبیث بیاندازید؟!آیا کشته شدن پزشک مخصوص کهریزک توسط لباس شخصی ها دروغ است؟آیا حمله به کوی دانشگاه توسط لباس شخصی ها و نیروهای حزب الله و بسیج در 25 خرداد سال گذشته ؛ که ویدئوی آن هم در سایتها موجود است ، باز هم دروغ است؟

شما چرا به این گونه موارد نقض حقوق شهروندی و حقوق بشری و صدها نمونه دیگر از حمله بسیجیان و نیرویهای حزب الله و لباس شخصی به معترضینی که تنها خواستار انتخاباتی آزاد و به دور از تقلب بوده اند، رسیدگی نمیکنید؟

آیا حمله لباس شخصی ها به مجتمع سبحان که محل زندگی نمایندگان مجلس می باشد، دروغ است که توسط قریب به 100 نفر بسیجی جان بر کف و لباس شخصی و با ذکر "الله اکبر" و "مرگ بر مرفه" وارد محوطه عمومی مجتمع مسکونی سبحان واقع در بلوار کاوه (قیطریه) گردیدند.

آیا آقای جنتی اخبار کشتار و تجاوزات و تخریب اموال مردم از قبیل خودرو و منازلشان را دریافت نکرده است و یا به دلیل کهولت سن بالایی که دارند دچار فراموشی گردیده اند و یا بوی دلارهای نفتی ایشان را به بیماری فراموشی مصلحتی دچار کرده است!

آقای جنتی ، شما که توسط رهبر انقلاب حمایت میشوید و به پشتوانه امت حزب الله هر کاری از دستتان بر می آید، انجام می دهید. پس چرا اسناد خود را ارائه نمیکنید؟

لطفا هر چه زودتر اسنادتان را رونمایی کنید تا سیه روی شود هر که در او غش باشد.

احمد جنتی ظهر امروز ششم مرداد ماه، در مراسم جشن میلاد ولی عصر در مسجد مقام جمکران، اظهار داشت:من سندهایی بدست آورده ام که آمریکایی‌ها یک میلیارد دلار از طریق افراد سعودی که هم اکنون عامل آمریکا در کشور‌های منطقه هستند، به سران فتنه دادند! و همین سعودی‌ها که به نمایندگی آمریکا صحبت می‌کردند،گفتند، اگر توانستید نظام را منقرض کنید، تا ۵۰ میلیارد دلار دیگر را هم می‌دهیم، اما خداوند این فتنه را به دست بندگان صالحش خاموش کرد!و در ادامه گفت:من می‌گویم، خدایا به حق صاحب‌الزمان؛ انتقام بچه‌های مسلمانی که این‌ها(سران معترض)، یا کشتند و یا بلا به سرشان آوردند، یا فریب دادند، خدایا انتقام اینها را از سران فتنه بگیر. اینجا

!نام فروغ را به بهانۀ این شعر از لیست کتاب شاعران معاصر حذف کردند

2010-07-27T21:01:00.005+14:00

بر روی ما نگاه خدا خنده می زند،
هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم.

زیرا چو زاهدان سیه كار خرقه پوش،
پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم

پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود،
بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا.
 

نام خدا نبردن از آن به كه زیر لب،
بهر فریب خلق بگوئی خدا خدا.

ما را چه غم كه شیخ شبی در میان جمع،
بر رویمان ببست به شادی در بهشت.
 

او می گشاید … او كه به لطف و صفای خویش،
گوئی كه خاك طینت ما را ز غم سرشت.

طوفان طعنه، خنده ی ما را ز لب نشست،
كوهیم و در میانه ی دریا نشسته ایم.
 

چون سینه جای گوهر یكتای راستیست،
زین رو بموج حادثه تنها نشسته ایم.

مائیم … ما كه طعنه زاهد شنیده ایم،
مائیم … ما كه جامه تقوی دریده ایم؛
 

زیرا درون جامه بجز پیكر فریب،
زین راهیان راه حقیقت ندیده ایم!

آن آتشی كه در دل ما شعله می كشید،
گر در میان دامن شیخ اوفتاده بود؛
 

دیگر بما كه سوخته ایم از شرار عشق،
نام گناهكاره رسوا! نداده بود.

بگذار تا به طعنه بگویند مردمان،
در گوش هم حكایت عشق مدام ما.
 

“هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است در جریده عالم دوام ما

...گاهی سکوت رساترین صداهاست

2010-07-25T23:35:00.004+14:00

معمولا حرف هر چقدر هم که سنجیده و دلنشین باشد،تنها بر گروهی از انسانها تاثیر خود را می گذارد.

گاهی سکوت کردن بهتر از هر واژه ای ، قادر است بر فرد خوشحال و یا غمیگن تاثیرگذار باشد.

عشاق وقتی لب فرو بسته اند ، بهتر زبان یکدیگر را درک میکنند.

و گویا قبل از هر فریادی؛ تو نیازمند به سکوتی ژرف هستی.

...تو رفتی و ما ماندیم و آن درد مشترک

2010-07-23T03:03:00.010+14:00

تو رفتی و ما ماندیم و آن درد مشترک...

تو رفتی و ظلم ماند و این حق مشترک...

آه، که نمی دانم بر کدامین کوی فریاد زنیم این درد مشترک را؟

در آن شامگه تار، که ریشه هایمان را به قتلگاه آزادی میبرند...

صدف آزاد

مراسم اهداء جایزه به زنده یاد احمد شاملو توسط «کمیته اهداء جایزه ادبی فروغ» در سال ۱۳۵۱

2010-07-22T02:25:00.014+14:00

مراسم «جایزه فروغ فرخزاد» از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶، هر ساله در سالروز مرگ فروغ برگزار میشد.در تصویری که مشاهده می کنید، برگزیدگان این مراسم در سال ۱۳۵۱ در کنار هم دیده می شوند و توضیحات بیشتر را هم می توانید در همان "برده روزنامه" بخوانید.مراسم اهداء جایزه ادبی فروغ فرخزاد در سال ۱۳۵۱ به احمد شاملو به عنوان شاعر سال ،و توسط کمیته اهداء جایزه ادبی فروغ در تهران اهداء شد.همه ساله در اواخر بهمن ماه مصادف با سالروز مرگ فروغ، پلاکی نقره ای که روی آن تصویر فروغ فرخزاد نقش بسته بود، به عنوان «جایزه فروغ فرخزاد» به بهترین شاعر یا نویسنده سال (یا تاریخ معاصر) اهدا می شد.

مصدق:شما فكر مي کنيد نمي دانيم صندلي ما کجاست و صندلي نماينده هيات انگليس کدام است؟

2010-07-21T12:44:00.005+14:00

به مناسبت ۳۰ام تیر، روزی که ملت ایران حماسه‌ ‌آفرينند و خواست بر حق خود را مبنی بر بازگشت دکتر مصدق به کرسی نخست وزيرى ملت، با صدایی بلند فریاد زدند. تا آنجا كه راهى جز پذيرش مطالبه براى دستگاه حاكم باقى نماند.

مي گويند زماني که قرار بود دادگاه لاهه براي رسيدگي به دعاوي انگليس در ماجراي ملي شدن صنعت نفت تشکيل شود ، دکتر مصدق با هيات همراه زودتر از موقع به محل رفت . در حالي که پيشاپيش جاي نشستن همه ي شرکت کنندگان تعيين شده بود ، دکتر مصدق رفت و به نمايندگي هيات ايران روي صندلي نماينده انگلستان نشست.
قبل از شروع جلسه ، يکي دو بار به دکتر مصدق گفتند که اينجا براي نماينده هيات انگليسي در نظر گرفته شده و جاي شما آن جاست ، اما پيرمرد توجهي نكرد و روي همان صندلي نشست .. جلسه داشت شروع مي شد و نماينده هيات انگليس روبروي دکتر مصدق منتظر ايستاده بود تا بلکه بلند شود و روي صندلي خويش بنشيند ، اما پيرمرد اصلاً نگاهش هم نمي کرد .
جلسه شروع شد و قاضي رسيدگي کننده به مصدق رو کرد و گفت که شما جاي نماينده انگلستان نشسته ايد ، جاي شما آن جاست.
کم کم ماجرا داشت پيچيده مي شد و بيخ پيدا ميكرد که مصدق بالاخره به صدا در آمد و گفت:شما فكر مي کنيد نمي دانيم صندلي ما کجاست و صندلي نماينده هيات انگليس کدام است؟
نه جناب رييس ، خوب مي دانيم جايمان کدام است ..
اما علت اينكه چند دقيقه اي روي صندلي دوستان نشستم به خاطر اين بود تا دوستان بدانند برجاي ديگران نشستن يعني چه؟
او اضافه کرد که سال هاي سال است دولت انگلستان در سرزمين ما خيمه زده و کم کم يادشان رفته که جايشان اين جا نيست و ايران سرزمين آبا و اجدادي ماست نه سرزمين آنان ...
سكوتي عميق فضاي دادگاه را احاطه كرده بود و دكتر مصدق بعد از پايان سخنانش كمي سكوت كرد و آرام بلند شد و به روي صندلي خويش قرار گرفت.
با همين ابتکار و حرکت عجيب بود که تا انتهاي نشست ، فضاي جلسه تحت تاثير مستقيم اين رفتار پيرمرد قرار گرفته بود و در نهايت نيز انگلستان محکوم شد.

خوب به این عکس نگاه کنید: به نظر شما این دونفر کیستند؟

2010-07-20T19:45:00.007+14:00

خوب به این عکس نگاه کنید...به نظر شما این دو نفر چه کسانی هستند؟

دو نفر از حاجی های بازار فرش تهران؟
دو نفر از کله گنده های پارچه فروش در بازار؟

دو تن از اعضای شورای نگهبان؟

دو تن از نمازگزاران بعد از اقامه نماز جماعت؟
دو نفر از ساندیس خوران نهم دی ماه؟

این دو نفر ؛ شیخ عطار،معاون سابق وزیر امور خارجه (راست) و جواد منصوری(چپ) سفیر سابق ایران در چین و یکی از اولین فرماندهان سپاه پاسدارن (اینجا) و (اینجا) هستند.

حاج آقا من پشتتم! خاطره ای همراه با هیجان و نفرت از نمازجمعه آقای هاشمی

2010-07-18T23:59:00.004+14:00

حاج آقا فاصله اش رو با من کمتر هم کرد!برای من جالب بود که در اون هاگیر واگیر که به قول خودشون باید امنیت ملی رو برقرار میکردن ، صدای غریزه اش بلندتر از صدای غرش رهبر فرزانه اش هست.هنوز هم که یاد اون روز میوفتم از خودم میپرسم که چطور میتونست توی اون شلوغی بازم به زن معطوف بشه.من هم شیطنتم گل کرده بود و میخواستم «این جنس از مردم» رو بیشتر بشناسم .راستش اگه جریان ترانه موسوی رو نشنیده بودم شاید بیشتر سربه سر حاج آقا میزاشتم.اما میترسیدم.میترسیدم که دیگه خانواه ام و شهرم رو نبینم.
یهو داد زد: خانم بیا کمکم!!
آخه چرا من؟اون همه سرباز و مامور سرتا پا مجهز، اونجا ایستاده بودن.چرا هیچکدوم به حرف حاج آقا گوش نمیدادن؟!
صحنه جالبی بود.کلی سوال داشتم و نمیدونستم از کی بپرسم.چرا اون مامورها که مثل دیوار گوشتی بغل همدیگه قطار شده بودن ، اصلا به نعره هاش گوش نمیدان؟حتی مطمئن بودم که اون مردهای جلوی درب داخل محوطه دانشگاه، لباس شخصی و مامور اطلاعات بودن وگرنه در قسمت خانم ها، مرد چرا اومده؟پس چرا به دستور حاج آقا که بنظر میرسه مافوق همه هست ویا حداقل همه کاره اونجا بود توجهی نمیکردن؟ یا چرا من اسمش رو برای خودم حاج آقا گذاشته بودم؟مگه هر کسی ریش داره، مکه رفته؟ چرا از مامورین زن نمازجمعه کمک نمیخواست؟یا اصلا براش مهم نبود که فردا پشت سرش چی میگن؟شایدم بعدها اگه کسی ازش سوال میکرد که چرا با نامحرم حرف زدی ، کارش رو با «حفظ نظام و رهبری» ماله کشی میکرد.
نمیدونم؛ فقط اینو میدونم که حس زنانگی ام میگه که حاج آقای ما توی اون شلوغی، بدجور سروگوشش داشت میجنبید.
دوستم اونطرفتر داشت با یه کلاغ سیاه بدجور دهن به دهن میشد.
خدای من ، آخه اینا هم آدم هستن که واسشون انرژی میگذاره؟بعد که همین رو بهش گفتم، بهم جواب داد:میخواستم دلم خنک بشه.دیگه ازش نپرسیدم، مگه دلت از کجا پر هست.چون میدونستم دلش از دست من پر هست که به زور آوردمش داخل دانشگاه تهران.روز قبلش که تلفنی قرارمدار جمعه رو با الهام میگذاشتم بهم گفت که داخل دانشگاه نمیاد.الهام یه بیخدای تمام عیار هست که همیشه توی بحثها، از پیغمبر و امام و نوه نتیجه هاش تا نعل بند اسبهای پیغمبر رو به فحش میکشه.قیافه اش دیدنی بود وقتی داخل دانشگاه و برای نمازجمعه نشسته بود و داشت به حرفای سخنران قبل از هاشمی، گوش میداد.اسمش چی بود؟ یادم نمیاد.جمعیت زیادی اومده بودن.شاید در قسمت خانمها هزار نفر میشدیم.چندین خانم و آقا هم که مامور امنیت نمازجمعه بودن با بی سیم مرتب بالا و پایین میرفتن.شاید داشتن چک میکردن که کسی احیانا فیلمبرداری نکنه.وای چی میشد که میتونستیم با مبایلهامون فیلمبرداری کنیم.من و الهام با یه ترفندی گوشی هامون رو داخل بردیم، اما اصلا نمیشد فیلمبرداری کرد.مامورها همه اش بالای سر جمعیت پرسه میزدن.از دخترهای بغل دستیمون نوار سبز گرفتیم و دور مچ دست و پیشونی خودمون بستیم.اصلا نمیتونستم باور کنم که همه جمعیت سبز بودن.تقریبا 10 نفر که ردیف جلو نشسته بودن و همین طور 8 نفری که وسط ، یعنی سه چهار ردیف پشت سر ما، و 13 نفری که آخر جمعیت بود ، مخالف جنبش سبز بودن.این رو وقتی فهمیدیم که وزیر شعار هر شعاری رو که میگفت ما شعار خودمون رو میدادیم ولی این چند نفر، شعار وزیر شعار رو تکرار میکردن.منظره دیدنی بود.حس برتر بودن و غلبه بر کسایی که 31 سال خون ما رو توی شیشه کرده بودن و هر طوری که میخواستن، روی مخالفینشون فرمان می راندن.حس شنیده شدن و ابراز مخالفت کردن.این حس که حداقل یکبار تونستم با فریادی از اعماق وجودم، حداقل چیزهایی رو که میخواستم،بلند بلند داد بزنم و بگم:زندانی سیاسی آزاد باید گردد.میدونم که این، حس تنها من نبود.حس همه زنهایی بود که 31 سال توی سرشون زده شده و از حقوقی که داشتن محروم هستن و حتی حس همه اون زنهایی هست که نتونستن داخل دانشگاه تهران بیان و توی خونه هاشون موندن.حتی الهام هم که از الله اکبر گفتن متنفر بود با تمام وجودش فریاد میزد « الله اکبر»
نه... اون الله اکبر نمیگفت.داشت فریاد میزد که من یک زن هستم.یک زن که 31 سال من رو تحقیر کردین.به من فقط به عنوان یک موجود برای تولید بچه نگاه کردین و با تهدید و ارعاب میخواین من رو به کنج خانه برگردونین.با کلمات قشنگ از جایگاه زنان حرف میزنید اما در عمل حقوق ما رو پایمال میکنید و حتی اجازه زن بودن رو هم از ما گرفتین.
شعارهای وزیر شعار که تمام شد همه ساکت شدیم.کاغذ بود که دست به دست بین ما خانمها میگشت.روی اکثر اونها نوشته بودند که بین سخنرانی آقای هاشمی شعار ندید و سخنرانی رو قطع نکنید.بر روی دو تا از کاغذها هم نوشته بودند که وقتی دوربین برای فیلبرداری میاد ، صورتهاتون رو بپوشونید.سخنرانی آقای هاشمی که شروع شد همه ساکت شدیم.فکر میکنم آقای هاشمی هم درست مثل اکثر مردم ایران هیچ وقت این روز رو فراموش نکنه.حرفهاش بحق بود.آقای هاشمی از مهمترین مطالبات ما رو از پشت تریبون نمازجمعه اعلام کرد،اما تمام مطالبات ما نبود.
این نمازجمعه از جنس بقیه نمازجمعه ها نبود.همون نمازجمعه هایی که برای اکثر مردم ایران نماد حزب الله گری و خشونت و نابرابری است.خیلی وقتها که نماز جمعه رو از رادیو گوش میدم شاهد حق و ناحق شدن ، شاهد دروغ گفتن مسئولین از پشت تریبونی هستم که مثلا باید جایگاه راستی و صداقت میبود.اما این دفعه فرق داشت.نمازجمعه بوی دیگه ای میداد.بوی مردم زجر کشیده ای رو میداد که یک ماه بود زیر فشار و شکنجه و سرکوب فقط میخواستن این حق رو داشته باشن که در سرنوشت کشورشون سهمی داشته باشن.مردمی که فکر میکردن میتونن با یک برگ رای، فرد دیگه ای رو بجای احمدی نژاد بر سرکار بیارن، تا به این وسیله از ضرر و زیانی که احمدی نژاد در زمینه های مختلف اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و بین الملل و سیاسی به کشورمون میزنه، جلوگیری بکنن.
به خودم اومدم.دیدم که همه بلند شدن و ایستاده شعار میدن.مردم شعار میدادن و دنبال فریادرسی میگشتن.میدونم که در اعماق وجودمون باور داشتیم که خامنه ای ، این «ضحاک زمانه» هیچ وقت کوتاه نمیاد، اما باز هم فریاد میزدیم تا از صدای فریاد ما شاید به خودش بیاد و از حق کشی دست برداره.شاید هم میگفتیم که از دانشگاه تهران تا بیت رهبری فاصله ای نیست و خامنه ای نه از تلوزیون که از آسمان تهران قدرت صدای ما رو میشنوه.
اواخر صحبتهای آقای هاشمی، از بیرون صداهایی میومد.بوی گاز اشک آور یواش یواش به مشام میرسید.دختری که داشت به سمت ما میومد به ما گفت که توی 16 آذر درگیری شروع شده.دل تودلم نبود.
الهام نموند و گفت که به باجه جلوی درب ورودی که از اونجا داخل دانشگاه شدیم میره.هدفون مبایلش رو گرفته بودند.خنده ام گرفته بود.ما مبایلها رو تونستیم رد کنیم ولی اصلا فکر نمیکردیم که به هدفون گوشی گیر بدن و مجبور بشیم که برای هدفون گوشی معطل بشیم.پیشنهاد اوردن هدفون هم از من بود.چون اول قرار نبود که داخل دانشگاه بریم و من به الهام گفتم بهتره که هدفون گوشی خودش رو بیاره که بتونیم با مبایلش به حرفهای هاشمی گوش کنیم.
صداها بلندتر شد.بوی اشک آور هم داشت اذیت میکرد.الهام هم که یک دقیقه قبل رفته بود و من تنها مونده بود.کمی این پا و اون پا کردم و تصمیم گرفتم که منم برم پیشش.اینطوری بهتر بود؛ چون دیگه همدیگه رو گم نمیکردیم.وقتی بلند شدم و خواستم به سمت درب و باجه جلوی اونجا برم، یکی از زنهای مامور جلوی من رو گرفت و نذاشت که نزدیک درب بشم.هر چقدر که بهش توضیح دادم که دوست من همین یک دقیقه قبل رفته، قبول نکرد و گفت تا پایان نماز، کسی نمیتونه جلوی درب خروجی بره.از اونجایی که ایستاده بودم تا جلوی درب راه زیادی نبود، شاید سی متر با دوستم فاصله داشتم.خانمهای دیگه ای هم کمی اونطرفتر داشتند به سمت درب میرفتن که مامور دیگه ای به سمت اونها رفت و از رفتن اونها جلوگیری کرد.پیش خودم گفتم نکنه الان چند تا اتوبوس بیارن و همه ما رو سوار اتوبوس بکنن و به اوین ببرند.یکم دل شوره پیدا کردم اما بعد به خودم گفتم مگه برای همین چیزها به نمازجمعه نیومدی؟وقتی پی همه چیز رو به تنت زدی دیگه نترس.
یک دفعه یاد اون خانمی افتادم که وقتی با دوربین صداوسیما از ما فیلمبرداری میکردند و ما هم بنا به توصیه نوشته شده بر روی کاغذ، صورتها رو پوشوندیم، درست مثل یک شیرزن واقعی بلند شد و با دستبند سبز و علامت پیروزی از جلوی دوربین رژه رفت.داشتم به اون شیرزن و دوستم و اتوبوس و نحوه بازجویی احتمالی که در اوین ازم میکنن فکر میکردم و جوابهایی رو که باید به بازجو بدم ، پیش خودم تمرین میکردم که متوجه شدم از مامور زنی که جلوم رو گرفته بود و نمیذاشت تا به جلوی درب خروجی برم ،خبری نیست و کمی اونرفتر داره با دو دختر که میخواستن به سمت درب خروج برن بحث میکنه.توی خیابون 16 آذر مملو از جمعیت بود و پشت درب دانشگاه در داخل خیابون، چندین مامور پشت به درب و رو به مردم ایستاده بودن.
به سرعت به سمت باجه رفتم و الهام رو دیدم که توی صف ایستاده تا هدفون خودش رو پس بگیره.یه صف 20 نفری جلوی باجه شکل گرفته بود اما خواهر مسئول، حاضر به پس دادن وسایل نبود و در باجه رو بسته بود.توی نمازجمعه هم اگر کسی رو میزارن احتمالا از عقده ای ترین افراد انتخاب میکنن.من رفتم جلوی صف و به شیشه زدم.بعد از چند ثانیه پنجره باجه رو باز کرد.
از خواهر مسئول پرسیدم: چرا وسایل مردم رو پس نمیدین؟منتظر چی هستید؟که بهونه اورد:صف نامرتب هست و هر وقت که صف رو مرتب کردین من هم وسایلتون رو پس میدم.
به سمت خانم های توی صف برگشتم و ازشون خواستم که صف رو مرتب کنن.یکدفعه یکی از همون چند نفری که شعار «مرگ بر ضد ولایت فقیه» میدادن، اومد و اواسط صف ایستاد.درست جلوی دوست من.همه شاکی شدند و الهام بهش گفت که باید بره و ته صف بایسته.سن زیادی هم نداشت شاید 19 سالش بود.اما بجای این که نوبت رو رعایت کنه به الهام و بقیه زنهایی که بهش معترض شده بودن توهین کرد و رفت ته صف ایستاد و بلند بلند به ما ، یعنی فتنه گران سبز! و هاشمی و موسوی و زمین و زمان فحش میداد.بهش کمی حق دادم. لابد خیلی بهش سخت گذشته که برای یکبار، صداش شنیده نشده و صدای مخالفهای رژیم بلندتر بوده.پس ما چی بگیم که 31 ساله که صدامون رو کسی نمیشنوه و اگر هم حرفی میزنیم سریع صدامون رو خاموش میکنن.من صف و الهام و هدفون و اون دختر لکاته رو رها کردم و به جلوی درب که بیشتر از دو متر با باجه فاصله نداشت رفتم و الهام رو با اون دختر چادری لکاته تنها گذاشتم که دق دلی خودش رو سر اون خالی کنه.
جلوی درب، یک ردیف 15 نفره از مامورین با فاصله یک متر از هم،داخل دانشگاه و رو به خیابون ایستاده بودن.در منتهی الیه سمت چپ در هم، چهار یا پنج نفر لباس شخصی ایستاده بودن.دیگه نماز تموم شده بود و خانمها داشتن یواش یواش به سمت درب خروجی میومدن اما فاصله خودشون رو با درب حفظ کرده بودن و نزدیک به هشت متر عقب تر ایستاده بودن و صحنه رو تماشا میکردن.شاید اونها هم مثل من فکر کردن که ممکنه گرفتار شده باشن.بیرون از دانشگاه جمعیت موج میزد.
کمی نزدیکتر رفتم و رو به مرد ریشو و میانسالی که درست نزدیک درب ایستاده بود، کردم و گفتم:چرا زنجیر درب رو باز نمیکنید؟نماز تموم شده و مردم میخوان برن خونه هاشون.
حاج آقا رو به مامورها کرد و داد زد:بیاین اینجا و وقتی زنجیر در رو باز کردم، درها رو محکم بگیرید.این جمعیت میخوان بیان تو و نمازگزارها رو کتک بزنن!و به جمعیت توی خیابون اشاره کرد.
یه جفت شاخ رو سرم سبز شد.آخه چطور اینها میتونن این حق رو بخودشون بدن که دروغ بگن و مردم رو، رو درروی همدیگه بگذارن!برای بار دوم و سوم حاج آقا که زنجیر درب رو توی دستهاش گرفته بود که نکنه یکی اون رو از روی درب باز کنه،رو به مامورین کرد و حرفش رو تکرار کرد.اما دریغ از کوچکترین عکس العملی از مامورین.
خیلی دوست داشتم میتونستم از اون مامورها بپرسم که چرا نمیرین درب رو باز کنید.آیا از مردم پشت درب میترسید و در داخل دانشگاه و در پشت درب زنجیر شده، احساس امنیت بیشتری میکنید؟آیا پیش خودتون محاسبه کردین که اگه مردم از داخل دانشگاه برن و دانشگاه خالی از جمعیت بشه،شما رو برای کمک به باتوم بدستهای خارج از دانشگاه فرا میخونن و برای همین شما ترجیح میدن که مردم و خودتون ، تا اطلاع ثانوی داخل دانشگاه باشید.اینطوری دیگه مجبور نیستید کسی رو بزنید و باتوم بر سر و صورت هموطنانتون فرود بیارید.شایدم منتظر اتوبوس بودن که ما رو به اوین منتقل کنن و اتوبوس توی این ترافیک و جمعیت گیر کرده بود و اینها وظیفه داشتن تا وقت کشی کنن.
برای بار چهارم صدای حاج آقا تو هوا طنین انداز شد و تنها کسی که به لبیکش پاسخ داد من بودم.
جلو رفتم و این دفعه به حاج آقا گفتم:خسته نباشین.من خودم با مردم حرف میزنم که به ما حمله نکنن.حاج آقا مکثی در صورت من کرد و گفت:خدا حفظتون کنه.من نمیخوام به شما آسیبی برسه.اگه میشه کمی صبر کنید تا جمعیت متفرق بشن.گفتم:نه حاج آقا، من با مردم حرف میزنم و حتما به حرف من گوش میدن و کسی به ما حمله نمیکنه.و رو به جمعیت داخل خیابان 16 آذر که فقط کمی با هم فاصله داشتیم و از یک جنس بودیم و از درد مشترکی فریاد میزدیم کردم و بلند که صدام تا اونجایی که میشه به گوش همه برسه داد زدم:ما تا الان داخل دانشگاه بودیم و مثل شما خسته هستیم.خواهش میکنم درب دانشگاه رو که باز کردن کسی وارد دانشگاه نشه تا ما خارج بشیم.
احتمالا از تیپ و قیافه و سر و وضع ما خانمهای داخل دانشگاه که منتظر بودیم تا از دانشگاه خارج بشیم، میتونستن حدس بزنن که ما هم از خودشون هستیم.من و بقیه هم مثل اونها برای پس گرفتن رایمون تا خط مقدم دشمن رفتیم.
رو به حاج آقا کردم و گفتم:حاج آقا زنجیر رو باز کنید.من بهتون قول میدم کسی نمیاد داخل دانشگاه.یک قدم به من نزدیک تر شد و گفت: پس من درب رو باز میکنم.من هم گفتم:درب رو باز کن من پشتتم.و زنجیر درب رو باز کرد و دو لنگه در از هم جدا شد.مردم در بیرون از دانشگاه شاهد خروج خانمهایی شدن که پس از خروج، روبانهای سبزشون رو دوباره دراوردن و شروع به شعار دادن کردن.حاج آقا یهو داد زد: خانم بیا کمکم!!برگشتم و با خنده ای بهش نگاه کردم و با الهام بهمراه جمعیت کمی به سمت شمال خیابان 16 آذر حرکت کردیم و دوباره به سمت جنوب سرازیر شدیم.شعار میدادیم و چند نفر حزب اللهی رو که عکس خامنه ای رو، روی دست بلند کرده بودن هو میکردیم.ده دقیقه ای حدفاصل 16 آذر تا جلوی درب دانشگاه تهران شعار میدادیم که یکدفعه گاز اشک آور زدن.جمعیت به سمت شمال 16 آذر میدویدن.بوی اشک آور حال بعضی ها رو خراب کرده بود.یک احساس بدی به من دست داد.انگاری که تمام معده و روده ام میخواهد بالا بیاد.احساس سوزش شدید و حالت تهوعی که همراه استفراغ، فقط قرار هست معده و رودههایم رو جلوی پاهام ببینم.یکدفعه یاد سوسک افتادم و پیف پاف و این که وقتی به سوسک پیف پاف میزنم چرا ابتدا سرعتش رو زیاد میکنه و بعد که پیف پافهای بعدی رو نوش جان میکنه چطور بال بال میزنه.در حین دویدن کیفم از شانه ام افتاد و همین که کورمال کورمال و با اشکهای که بخاطر گازاشک آور روی صورتم سرازیر شده بود،بدنبال کیفم میگشتم،دوستم رو گم کردم.دیگه نمیدونستم چکار کنم.شهر رو بلد بودم اما حس تنهایی در اون شلوغی، حس اشک آور و حالت تهوع و سوزش شدید چشم و این که اصلا چه اتفاقی برای الهام افتاده و من چه جوابی دارم به شوهر و خانواده اش بدم، داشت دیونه ام میکرد.دیگه از خیابون 16 آذر خارج شده بودم و کنار پیاده رو داشتم به سمت بالا میرفتم که جمعیتی از پایین رو به بالا میدویدند.پشت سر آنها یک گروه 40 نفره از نیروهای ضد شورش بود.من دیگر نای دویدن رو نداشتم.ترجیح دادم که خودم رو زیر یک پراید که در پیاده رو و چسبیده به دیوار پارک کرده بود قایم کنم.توی فیلمهای زیادی دیده بودم که اینطوری میشه از مهلکه جون سالم بدر برد.مردم از بغل ماشین میدویدن و مامورها هم باتومهاشون رو توی هوا چرخ میدادن و به دنبال مردم بودن.یک دفعه یکی از نیروهای ضد شورش من رو زیر ماشین دید.نمیدونم شاید هم از دور که میومد متوجه من شده بود و صاف اومد سر وقتم و من رو کشید بیرون.کیفم رو که قبلا بندش پاره شده بود و توی دستهام گرفته بودم حایل باتوم و سرم کردم و اون باتومهاش رو روی دستهام میکوبید.درد شدیدی رو حس کردم.نمیدونم چرا یادم رفته بود که فرار کنم.شاید هم فرار کردن رو بیفایده میدونستم چون تقریبا مردم از من دور شده بودن و الان بین مامورین بودم.
همینطور که باتوم نوش جان میکردم گفتم: بخدا خونه فامیلمون بودم که پایین میدون انقلاب هستن و الان هم دارم برمیگردم خونمون.که سرم داد زد: پس زود باش برو تا نگه ات نداشتم.من هم تا اونجایی که پاهام جون داشت دویدم و همین که میخواستم از خیابون بگذرم راننده یه پراید با دست بمن اشاره کرد که سوار ماشینش بشم.سریع داخل ماشین پریدم و فحش میدادم.زیاد یادم نیست چه فحشهایی دادم چون راننده ساکت مونده بود تا من آرامشم رو به دست بیارم.همین که آروم شدم،ازم پرسید: میخواین کجا برین؟یاد الهام افتادم، گفتم:دوستم رو گم کردم اگه میشه....

اوباما به مردم زاهدان تسلیت گفت اما از پیام تسلیت آقای عدالت محور به هم میهنان بلوچمان خبری نیست

2010-07-17T11:59:00.005+14:00

از پیام تسلیت آقای عدالت محور به هم میهنان بلوچمان خبری نیست.

باراک اوباما، روز جمعه حمله‌های انتحاری در شهر زاهدان را به شدت محکوم میکند.او در همدردی با مردم ایران میگوید که کشتن شهروندان بی‌گناه، در محل عبادتشان، گناهی تحمل‌ناپذیر است، و کسانی که مرتکب آن شدند باید جوابگو باشند.او با مردم ایران همدردی میکند و خود را در کنار مردم آسیب دیده و خانوادههای آنها میداند و در غم آنها شریک میشود.اما رئیس جمهور بااصطلاح مردمی و عدالت محور ایران، همان رئیس جمهور برآمده از کودتای سپاه؛ به مردم بورکینافاسو و دیگر کشورها، به بهانه های مختلف و بخاطر اتفاقاتی که در کشورهایشان افتاده، پیام تسلیت میفرستد اما برای هم میهن خود پیام تسلیت نفرستاده است.تا به این زمان بان گی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا و کشور بریتانیا هم در راستای محکومیت این عملیات انتحاری و کشتار مردم و همدردی با هموطنان سیستان و بلوچستان، به هموطنان این خطه پیام تسلیت فرستاه اند اما از پیام تسلیت آقای عدالت محور خبری نیست!

شاید بازار میخواهد درس اعتصاب را به دیگر اصناف و مشاغل بدهد.اعتصاب طولانی بازار را جدی بگیریم

2010-07-15T22:42:00.002+14:00

همراه شو عزیز؛ کین درد مشترک هرگز جدا جدا؛ درمان نمیشود.

درست یک هفته است که بازار به اعتصاب خود ادامه داده.اعتصابی که به بهانه طرح مالیات بر ارزش افزوده آغاز شد و علیرغم کوتاه آمدن دولت و کمتر کردن این مالیات تا رقم ۱۵ درصد، باز هم بازار کوتاه نمی آید.

فقط یک بار خوش بینانه از این منظر به قضیه نگاه کنیم که شاید در سال قبل بازاریان به علت سرکوب و خفقان شدید و طبیعت ملاحظه گر قشر بازاری، نمیتوانستند دست به اقدامی بزنند و اعتصاب کنند.اما اکنون که بهانه لازم را به دست آوردند آیا بهتر نیست که مردم ایران علی الخصوص هموطنان تهرانی گرامی ما، با نرفتن به مراکز خرید که در آنجا چیزی به جز بنجلهای چینی را نمیتوانند بیایند، به این اعتراض بپیوندند و آخر هفته خود را به جای آنکه در مراکز خرید شهرک غرب و خیابان ونک و یا ولیعصر و غیره بگذرانند،از رفتن به مراکز خرید و خرید کردن اجناس غیر ضروری(تا اطلاع ثانوی) امتناع کنند.

هموطن عزیز با خرید نکردن اجناس وارداتی چینی که توسط باند سپاه و احمدی نژاد به کشور سرازیر میشود به فکر آن کارگری باشید که از کار بیکار شده فقط بخاطر آنکه صاحب کارش قدرت رقابت با اجناس ارزان اما بی کیفیت چینی را ندارد.به یاد بچه های گرسنه این کارگران بیافتید که مطمئنا چندین روز است طعم گوشت را نچشیده اند.

بازار شاید پیام اعتصاب کردن را به مردم میدهد.به همان مردمی که از هرگونه رسانه آزاد و سایتهای خبری سبز و اینترنت به دور هستند و بی خبر از همه جا برای خرید به بازار میروند و با کرکره های پایین کسبه مواجه می شوند و از خود میپرسند که چه شده است؛ آن هم وقتی که دولت کوتاه آمده؟!

شاید بازار میخواهد درس اعتصاب را به دیگر اصناف و مشاغل بدهد.

اعتصاب طولانی بازار را جدی بگیریم.

نابود باد تمام دشمنان كوردل مقام عظما كه نميتونن پيشرفت علم و فن آوری رو ببينن

2010-07-14T20:59:00.003+14:00

شيوه هاي تقلب در کشوری که داعیه مدیریت جهان رو داره!
شير: شير را با آب مخلوط نموده مقداري نشاسته به آن مي افزايند تا غلظت آن در حد شير طبيعي باشد. براي مخفي ماندن فساد شير سودجويان مقداري جوش شيرين به آن اضافه مي کنند که موجب خنثي شدن اسيدهاي حاصله از ميکروبها شده و بدين ترتيب شير در اثر حرارت لخته و دلمه نمي شود، ولي فساد آن باقي مي ماند و گاهي از آن در ماست بندي استفاده مي شود

رب گوجه فرنگي: کدو پخته و له شده و يا پوره کدو را با آب گوجه فرنگي جوشيده مخلوط مي کنند و دوباره همراه با آب گوجه فرنگي مي جوشانند.در برخي موارد مقداري سيب زميني پخته و له شده اضافه مي کنند. پودر نشاسته به رب گوجه فرنگي اضافه مي کنند تا نشاسته مقداري از آب رب گوجه را جذب نمايد و به عنوان رب خالص به بازار عرضه مي کنند

زعفران: گاهي پرچم گياهي به نام «گلرنگ» را با زعفران مخلوط مي کنند. ريشه هاي اطراف ذرت را خرد نموده با جوهر زعفران (گلرنگ) رنگ نموده به زعفران اضافه مي کنند

زردچوبه: پودر آرد يا نان خشک با پوست پسته در گل اخرا رنگ نموده با زردچوبه مخلوط مي کنند

فلفل: براي توليد فلفل تقلبي موادي نظير خاک اره نرم و پوست گردو و هسته خرما پودر شده را با پودر فلفل فرنگي يا خردل سياه مخلوط مي نمايند

سماق: تفاله غوره و تفاله زرشک خشک شده را در آب شاه توت رنگ نموده و سپس با پودر سماق مخلوط مي نمايند

آبغوره: مقداري آبغوره رقيق شده با آب را با مقداري اسيد سيتريک يا جوهر ليمو مخلوط مي کنند و به عنوان آبغوره به فروش مي رسانند

سرکه: جوهر سرکه يا اسيد استيک تجاري را با آب به نسبتي مخلوط مي کنند که مقدار اسيد استيک معادل سرکه طبيعي باشد. گاهي نيز سرکه طبيعي را با مقداري آب مخلوط مي کنند. براي تعديل وزن مخصوص آن که با اين تقلب تغيير مي کند مقداري زاج يا استات دوسود به آن اضافه مي شود

آبليمو: آبليمو تقلبي روشهاي مختلفي دارد که يک روش آن به اين طريق است که مقداري کاه را با آب ولرم مخلوط کرده مدتي به حال خود قرار مي دهند سپس مايع زرد رنگ را روي پوست ليمو آب گرفته شده قرار مي دهند و سپس پوست ليموها را جدا کرده و مقداري اسيد سيتريک يا جوهر ليمو به آن اضافه مي کنند.

برنج وارداتي به جاي برنج ايراني: چون برنج وارداتي داراي عطر و بو و حجم کامل پس از پخت نمي باشد و گاهي پس از پخت و پز لعاب فراوان دارد، مقداري آبليمو به آن اضافه مي کنند تا محيط اسيدي شده و برنج جمع مي شود و سپس جوشانده شده و در پايان هنگام دم نمودن مقدار کمي گلاب به آن اضافه مي کنند.

چاي: تفاله هاي چاي از مراکز پرمصرف مانند قهوه خانه ها جمع آوري و خشک کرده و مقداري مواد رنگي و معطر مخصوص به آن اضافه مي شود و به عنوان چاي مخلوط به فروش مي رسانند

قهوه: برخي از افراد سودجو نخودچي سوخته شده را پودر کرده همراه با پودر جو به خاطر زبري آن همراه با پودر قهوه مخلوط کرده و به عنوان قهوه خالص به فروش مي رسانند

کره و روغن هاي حيواني: براي بالا بردن وزن کره مقداري آب يا کازئين و يا موادي مانند مارگارين و روغن هاي نباتي به آن اضافه مي کنند. در مورد روغن حيواني پيه و دنبه را مخلوط نموده و به روغن حيواني اضافه مي کنند و به عنوان روغن مرغوب به فروش مي رسانند

عسل: مخلوط گلوکز با کمي اسانس و موم عسل را مخلوط نموده و به عنوان عسل خالص به فروش مي رسانند

رب انار: براي توليد رب انار تقلبي برخي افراد گوجه فرنگي هاي ترش را پس از خيس نمودن با رب انار مخلوط نموده و به عنوان رب انار مرغوب به فروش مي رسانند.

تهيه كننده: کامل قبادی

اگر بسیج مظلوم است، پس چرا از خون شهدای جنبش سبز برای بسیج مایه میگذارید؟

2010-07-13T23:55:00.004+14:00

برای تطهیر بسیج از خون بیگناهان مایه میگذارند.برای پاک کردن جنایات بسیج از حافظه مردم ایران، خون مظلوم ترین فرزندان این آب و خاک را گرو میگیرند. اما آیا میدانند که لکه ننگ حک شده بر پیشانی بسیج را با آب زمزم هم نمیتوانند پاک کنند؟

خبرگزاریهای دروغ پرداز فارس و کیهان هم فهمیده اند که آنقدر چهره نظام خونریزشان و سپاه و بسیج؛ که دو بازوی کشتار مردم در وقایع پس از انتخابات سال گذشته اند، در پیشگاه مردم سیاه گشته که برای تطهیر جنایات خود به هر حربه ای چنگ میاندازند.

آری، مردم فراموش نکرده اند.مردم حتی وعدهای دروغ خمینی را هم فراموش نکرده اند.مردم ما وقایع کوی دانشگاه ۷۸ را هم فراموش نکرده اند که انصار حزب الله با شعار «یا زهرا» دانشجویان خواب آلود را که تا پاسی از شب درس میخواندند و نگران امتحان روز بعد خود بودند،با چه بی رحمی وشقاوتی زدند و به خون کشیدند و از پنجره اتاق هایشان به پایین پرتاب کردند.

خبرنگار فارس برای توجیه عمل غیرحرفه ای و پر از دروغ و ریای خود یعنی گذاردن کلمه «بسیج» در کنار نام «شهید حمید حسین بیگ عراقی» به مادر این شهید میگوید که بسیجی ها خیلی مظلوم واقع شدند!! و برای همین یک عنوان «بسیج» را به خاطر مظلومیت بسیج کنار اسم حمید گذارده(اینجا)

اما آیا این خبرنگار نمیداند و یا کسی به ایشان یاد نداده که صداقت در خبرنگاری یعنی چه؟آموزه های حرفه ای به کنار،اما آیا مسئولین خبرگزاریهای فارس و کیهان چیزی بعنوان آموزه های دینی و صداقت در قلم و گفتار و نوشتار، شنیده اند؟

آیا براستی بسیجیان مظلومین این حوادث بوده اند؟

آن بسیجیانی که باتوم بدست میگیرند و در خیابانها به دنبال نوامیس مردم میدوند و بر فرق دختر و زن ایرانی میزنند، آیا در آن لحظه فکر کرده اند که این دختر شاید خواهر معلم اش باشد؟شاید نامزد پسر همسایه اش باشد و یا شاید مادر همکلاسی اش باشد.

و یا آن بسیجی هایی مظلوم هستند که به حریم مقدس دانشگاه حمله میکنند و بهترین سرمایه های ایران زمین را به خاک و خون میکشند؟
یا آن بسیجی مظلوم است که از بودجه کشور که متعلق به تمام اقشار مردم است استفاده میبرد و در جریان سرکوبهای سال گذشته تا مبلغ ۲۵۰هزار تومان در روز، دستمزد کشتار و سرکوب به جیب زده اند؟

و یا آن بسیجی مظلوم است که خدمت نظام وظیفه اش کمتر از دیگر هموطنانش است؟ (اینجا)

براستی اینان مظلومند؟
و یا برعکس؛ اگر در کشوری قانون مند زندگی میکردیم،آیا نباید این قداره کشان به دست قانون سپرده میشدند؟

شعار عدالت می دهند اما راجع به افرادی که دست به بیت المال دارند تا می خواهند حرفی بزنند، جیغ عده ای بلند می‌شود

2010-07-12T03:25:00.008+14:00

آیا این مثلث شوم همچنان پابرجا می ماند؟این نگاه های چه معنایی دارند؟

در جریان صف آرایی تجمع «شبه دولتی» مخالفان وقف دانشگاه آزاد در اول تیر ماه که با حضور حدودا ۲۰۰ نفر از نیروهای انصار حزب الله، در مقابل مجلس شورای اسلامی انجام گرفت، شعارهای تندی بر علیه علی لاریجانی رئیس مجلس داده شد که این خود نمونه دیگری از شکاف در میان گروه هیئت حاکم خونریز و نمایندگان اصول گرا میتواند باشد.در گذشته در موارد مشابهی چون حمله انصار و لباس شخصی ها در سال گذشته به کوی دانشگاه و یا حمله آنها به بیوت مراجع تقلید آیت اله صانعی و مرحوم آیت اله منتظری و حمله دیگر بار آنها به دانشگاه آزاد اسلامی و ربودن اسناد و مدارک از آنجا و موارد دیگر از این دست، از سوی نمایندگان مجلس و شخص آقای لاریجانی به سکوت برگزار شد.

اما شاید در این واقعه، رئیس کنونی مجلس با اندک تأمل بر عملکردهای رئیس دولت به این نتیجه رسید که احمدی نژاد پدیده ای نیست که بتوان با تعامل و بده و بستان های سیاسی با او مدارا کرد و باید با دقت بیشتری با این پدیده هزاره سوم! روبرو شود.گردن کشی های احمدی نژاد در اجرای قوانین مصوبه مجلس که حتی صدای نمایندگان اصول گرای مجلس را نیز در آورده و رفتارهای عوام فریبانه و تندرویهای سیاسی و بی مسئولیتی تعمدی احمدی نژاد دربرابر مجلس و قوانین مصوبه، همچنین خودکامگی های مالی که احمدی نژاد در پرونده های مربوط به هدفمند کردن یارانه و یا دانشگاه آزاد دنبال میکند،شاید این تفکر را به آقای لاریجانی داده است که شتری که چندی قبل در برابر خانه اصلاح طلبان خوابید دیر یا زود در برابر کرسی ریاست مجلس ایشان نیز به زمین مینشیند از این رو در جبهه گیری جدید خود در برابر دولت، بر نقاط ضعف دولت دهم انگشت میگذارد و با برشمردن عملکردهای ضعیف اقتصادی دولت احمدی نژاد، یادآور میشود که آبادانی کشور به این نیست که انسان روی زری نشسته باشد و مرتب از کیسه و سرمایه اش بخورد باید این سرمایه تبدیل به تولید شود.

علی لاریجانی در ادامه صحبت خود در برابر تمرد از قوانین توسط شخص احمدی نژاد و یا هر شخص دیگر می گوید:این حسن نیست که به قانون کم توجهی کنیم اگر کسی بگوید قانون را اجرا نمی کنم یعنی اهل برنامه نیست و این ظلم به مردم است اجازه نمی دهیم کسی از قانون تخلف کند این یک گردنکشی است.همه در چشم قانون باید یکسان باشند نمی توانیم بگوییم روستائیان قانون را اجرا کنند اما برخی سیاسیون ما قانون را اجرا نکنند. هر کس قدر و منزلتش از نظر اجتماعی بیشتر است پایبندی آن نیز به قانون باید بیشتر باشد. او تاکید میکند: قانون برای کشور ما مبنای شرعی و عقلانی دارد. اگر کسی بخواهد نسبت به حقوق ملت تجاوز کند یا با تساهل برخورد کند چه در مقوله فرهنگ و چه در مقوله اقتصاد، ما در مجلس مقابل او موضعگیری خواهیم کرد.متاسفانه امروز شواهد زیادی است که شعار عدالت می دهند اما راجع به افرادی که دست به بیت المال دارند تا می خواهند حرفی بزنند، جیغ عده ای بلند می‌شود.

سخنان علی لاریجانی که عصر پنجشنبه در اولین یادواره شهدای منطقه شهرستانک از توابع شهرستان کرج ایراد شد، از آغاز دور جدیدی از شکافهای موجود و صف بندیهای سیاسی در برابر احمدی نژاد خبر میدهد که با کمی تدبیر و ذکاوت از سوی رهبران جنبش سبز، میتوان از آن در پیشبرد جنبش مدنی ایران و وزن کشی های اجتماعی/سیاسی به نفع مردم، بهره جست.

از سوی دیگر، نارضایتی بازاریان تهران در ارتباط با سیاستهای مالیاتی دولت و طرح مالیات بر ارزش افزوده، میتواند بعنوان اهرمی دیگر در جهت هماهنگ کردن خواسته های گروههای مختلف صنفی و مدنی در برابر دولت احمدی نژاد و حاکمیت، مورد استفاده قرار گیرد.سیاست شتاب زده هیئت دولت در تعطیلی دو روزه تهران،آن هم در سالگرد قیام خونین دانشجویان در ۱۸ تیر ۷۸ گویای عمق فاجعه و ترس هیئت حاکم از گسترش اعتراضات در سطوح مختلف اجتماعی و هماهنگی گروههای معترض با یکدیگر است.

منبع سخنان لاریجانی رئیس مجلس در اینجا

شعری در وصف تلخ ترين بمباران شيميايی جهان در حلبچه

2010-07-10T01:50:00.006+14:00

تلخ ترين بمباران شيميايی در جهان، در شهر کردنشين حلبچه رخ داد. يک شاعر کرد، شعری در وصف اين جنايت سروده است که در ذیل می آید:

دنيا خه مه ژيان ژانه و شاره که ی به هاری سوور

هيرووشيمای کوردستانه حه له بچه ی دايکی شاره زوور

کورپه بوچکه به لانکه وا مندال به سينکی دايکه وا

بو يادی نه ورووژی ئمسال سووتانه بوين وه کوو زووخال

مه رچ بی هه مووی به رد و داری حه له بچه ی تينی رزگاری

ده کينه خه نجه ری توله ی به ر پيشته ينی کورده واری

دنيا غم است و زيستن چون درد و شهر ( حلبچه ) بهاری سرخ ( نشانه ی بدبختی ) دارد.
هيروشيمای کردستان است حلبچه مادر منطقه ی شاره زور( شاره زور منطقه ای وسيعی در کردستان است.)
نوزاد کوچک در گهواره ی خود و کودک در آغوش مادرش به بزرگداشت نوروز امسال مانند زغال سوخته شدند.
عقد ( وعده) باشد که تمامی سنگ ها و درختان حلبچه حلبچه ای که تشنه ی آزادی است را يک خنجر کنيم و اين خنجر را برای انتقام ملت کرد در پشتين ( کمربند کردی و شالی که کردها به کمر می بستند و خنجر را در ان غلاف می کردند ) همراه خود خواهيم داشت.

هجدهم تیر ۷۸ روزی بود که ضحاک گریست تا حرامیان ولایتش، انسانیت را به مسلخ ببرند

2010-07-08T00:32:00.006+14:00

او گریست اما اجازه کشتار پاک ترین و نخبه ترین فرزندان ایران زمین را صادر کرد.او گفت که «قلبش از این اتفاق جریحه دار شده» و این گونه بود که سگان ولایتش برای التیام قلب ضحاک ، کشتند و دریدند و ویران کردند تا مرحمی باشد بر قلب بیمارش.علی خامنه ای طی یک سخنرانی نمایشی، حمله به کوی دانشگاه را به ورود افراد به خانه دیگران تشبیه می کند. وی در جمع بسیجیان می گوید : «حتی اگر عکس مرا پاره کردند شما واکنشی نشان ندهید!» و صدای گریه بسیجیان از بلندگوی مسجد دانشگاه تهران به گوش می رسد.

اما واقعا چه کردند؟

بنا بر گزارش‌ها، بسیاری از دانشجویان کتک خورند و بازداشت شدند و شهید شدند... کوی دانشگاه به هم ریخته و تخریب شده است؛ شهر تهران، روز جمعه با این خبری از خواب برمی‌خیزد و پس از آن درگیری‌ها تا پنج روز ادامه می‌یابد. روزنامه‌های اصلاح طلب با تیتر‌های گوناگون از «به خون کشیده شدن کوی دانشگاه» خبر می‌دهند. امیر آباد شمالی، تبدیل به خبر سازترین نقطه ایران می‌شود، اما موج تظاهرات و اعتراضات به سایر خیابان‌ها هم کشانده شده. نیروهای ضد شورش در سراسر شهر حاضرند و روزنامه‌ها در روز، گاه تا سه نوبت چاپ می‌شوند. دانشجویان شنبه در امتحان‌های آخر ترم شرکت نکردند و به نشانه اعتراض در کوی متحصن شدند.

حمله لباس شخصی ها به کوی دانشگاه

شهدای روز خونین 18 تیر

1-عزت الله ابراهیم نژاد

پدرعزت ابراهیم نژاد، که در نا آرامیهای تیر ماه 1378

جان خود را از دست داد.

2-نام : اکبر محمدی

پدر و مادر شهید اکبر محمدی

3-سعید زینالی (مفقود الاثر)

4-فرشتهء علیزاده (مفقود الاثر)

دستگیر شدگان

1-بهروز جاوید تهرانی(در بند)

2-امیرعباس فخرآور(موفق به خروج از ایران شد)

3-احمد باطبی (موفق به خروج از ایران شد)

4- مهرداد لهراسبی( آزادی مشروط بعد از 9 سال)

به امید ایرانی آزاد و سرافراز

...گرد سُم خران شما نیز بگذرد

2010-07-07T00:47:00.003+14:00

در مملکت چو غُرّش شیران گذشت و رفت 

 این عوعو سگان شما نیز بگذرد
آن کس که اسب داشت غُبارش فرونشست 

 گرد سُم خران شما نیز بگذرد
این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید

نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد
بیش از دو روز بود از آن دگر کسان 

بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد
بر تیر جورتان ز تحمّل سپر کنیم 

 تا سختیِ کمان شما نیز بگذرد 

صدای کارگران گرسنه شنیده نمیشود ولی صدای بازار به گوششان میرسد!این همان عدالتی است که وعده اش را میدهند

2010-07-06T22:21:00.004+14:00

در بازار چیست؟

به غیر از اجناس بنجول چینی، که کمر تولیدات داخلی را شکسته!

چرا دولت صدای کارگران ما را نمیشنود؟همان کارگرانی که چرخ تولید و اقتصاد کشور توسط بازوان آنان به چرخش در می آید.چرا کارگران باید چندین و چندماه بدون حقوق کار کنند و دولت به مشکلات این قشر کاملا بی توجه است؟

آقای ابطحی،آیا میدانید که میرحسین موسوی «موافق تکثرگرایی ومخالف انحصارطلبی» در جنبش سبز است

2010-07-06T07:28:00.011+14:00

آقای ابطحی عزیز...هنوز هم بعد از یک سال دوستتان داریم ای دوست داشتنی ترین دروغگوی دنیا...

هنوز هم وقتی حرف میزنید گمان میکنیم که در اعماق افکارتان دغدغه ایران و ایرانیان را دارید...

آقای ابطحی عزیز نبودید آن زمان که ندا را در کف خیابان کشتند و مادرش به عزای پرپر شدنش بود و دنیا در بهت و حیرت، جمعی خودکامه را مینگریست که چگونه میتوانند آتش بر سینه دختری بی دفاع که هیچ در دستش نداشت، بگشایند!

باز هم نبودید آن زمان که مادر سهراب جنازه پسرش را پس از روزها دوندگی دریافت کرد و یا کجا بودید آن زمان که پوراندرجانی را خفه کردند چون می خواست رازهای ناگفته بر دامان ملت فاش کند...

نبودید تا ببینید که این ملت همه راههای مصالحه را، با مسالمت آمیزترین شیوه ممکن و با صدای خاموش رفتند ولی جوابی نگرفتند جز داغ و درفش...

نبودید تا ببینید آن زمان که جوانان از خانه در می آمدند و به مادرشان میگفتند شاید از پس این وداع ، دیداری نباشد مگر به قیامت.

چه میدانید از درد دل مادرانی که هنوز نمیدانند جگر گوشه شان در کدام زمین گرم خفته است و باید بر سر کدام خاک اشک خونین نثار خاکش کنند...

این مردم چگونه میتوانند با قاتلین فرزندانشان مصالحه کنند؟
مگر آنها عطوفت، پیشه سیاست ورزی و کشورداریشان کردند؟ مگر آنها غم مردم دانستند و برای سفره مردم دل سوزاندند که فقط بر مال خویش می افزایند و بر طمع وامانده خویش...

چگونه از ما میخواهید یک بار آزموده را دوباره بیازماییم حال که میدانیم نتیجه چه بوده و از این پس نیز نتیجه چه خواهد بود.

ما چرا نباید حرف بزنیم؟

چرا فقط شما اصلاح طلبان باید با مصلحت اندیشی خود، فرصت سوزی کنید؟

هشت سال دوران آقای خاتمی کافی نبود تا به چشم ببینیم که شما نه مرد عمل هستید و نه مرد کارزار،که هر چه پشتیبانی مردم را در چنته داشتید به یکجا فروختید به خوش رقصی و جلب رضایت اقتدارگرایان.

مگر آقای موسوی بارها تاکید نکرده اند که ایشان رهبر جنبش سبز نیستند بلکه یک همراه هستند در کنار مردم ایران؟

مگر ایشان بارها بر حفظ تکثر آراء در این جنبش اهتمام نورزیدند؟

حال شما چگونه است که از راه میرسد و همه را حذف میکنید به غیر از خودتان؟

آیا ما «بقیه مردم ایران» حق تعیین سرنوشت خود نداریم و یا خدای ناکرده شما، ما را بسان رمه ایی میدانید که نباید به جز سرازیر شدن در پی شما صدای دیگری از ما در آید؟ایا همین هستیم برای شما؟

آیا همه این روزها را دیدی و باز هم فریاد بر وحدت با ظالمان و پایبندی بر اصل ولایت فقیه میزنی؟

چگونه میتوان بر اصل ولایت فقیهی معتقد بود، که خود را برتر از خدا هم میداند و حتی اگر تشخیص دهد میتواند توحید را تعطیل کند؟!

نه آقای ابطحی عزیز،ما نمیتوانیم کسی را که خود را برتر از خدا هم میداند،بر جان و مال و امور زندگی و سرنوشت خود مسلط بدانیم.
همو که توسط گروهی به نام خبرگان که منتخب خودش بودند، نصب شده!

ما که بیعتی با ایشان انجام نداده ایم، شما را نمیدانم...

راستی هنوز فرصت کرده ای تا پای درد و دل مادر فرزاد بنشینی؟همان معلمی که برای آموزش فرزندان این خاک دل میسوزاند و همانی که ولی فقیه شما، جانش را گرفت فقط به جرم اشاعه علم و آگاهی.

آیا میدانی که مادرش تا آخر عمر باید تمام خاک ایران را زیر پا بگذارد شاید که نقطه ای از این خاک مزار پسرش باشد.

آقای ابطحی عزیز،ما همه ایرانی هستیم و کسی ایرانی تر از دیگری نیست..ما همه به یک میزان حق داریم تا در سرنوشت کشور خود سهیم باشیم و بگوییم که چه چیز را میخواهیم و چه چیز را نمیخواهیم..

فراموش نکن که خدا انسان را آزاد آفریده و هیچ کس نمیتواند این عزیزترین هدیه الهی را از انسان دیگری غصب کند، حال به هر اسمی که باشد؛ خواه اسلام و خواه امنیت ملی.

آقای ابطحی عزیز، در انتها نظر شما را به چند خطی از منشور جنبش سبز جلب میکنم

در نگاه فعالان جنبش سبز، مردم ایران همه خواهان ایرانی آباد سرفراز و سربلند هستند. جنبش سبز موافق تکثر ومخالف انحصارطلبی است. در نتیجه، دشمنی و کینه توزی با بدنه اجتماعی هیچ بخشی از جامعه جایی در جنبش ندارد. تلاش برای گفتگو و تعامل با رقبا و مخالفان در فضایی سالم و آگاهی بخشی درباره اهداف و اصول جنبش وظیفه همه افرادی است که خود را آگاهانه در زمره فعالان جنبش سبز می انگارند. ما همه ایرانی هستیم و ایران متعلق به همه ماست.

قوانین کشوری و از جمله قانون اساسی متونی همیشگی و تغییر ناپذیر نیستند. هر ملتی این حق را داراست که با تصحیح سیر حرکتی خویش، به اصلاح در قوانین جاری اقدام کند. اما باید توجه داشت که تنها تغییر و اصلاحی در قانون اساسی مورد پذیرش است که در فرایند مذاکره و گفتگوی اجتماعی و با مشارکت همه اقشار و گروههای اجتماعی و با پرهیز از تصلب و انحصارگرایی و زورگویی صورت پذیرد.

بیانیه ۱۸ _منشور جنبش سبز

این چه عدالتی است که جان بی گناه را میگیرد و تن فربه ظالمان را فربه تر میکند؟سنگسار سکینه محمدی را متوقف کنید

2010-07-04T20:08:00.020+14:00

سنگسار را متوقف کنید.

جناب قاضی و مسئولین نظام، چرا سخن فرزندان بی پناه سکینه را که میگویند مادرشان بیگناه است، مورد پذیرش قلبهای سنگی تان نیست؟
چرا سخن مستشاران شعبه را که عقیده بر بیگناهی سکینه دارند در گوشهای سنگینتان فرو نمیرود؟
چرا بیان صریح سکینه محمدی آشتیانی، که بر بیگناهی اش فریاد میزند، در رای صادره منظور نگردید؟

شما با استناد بر کدامین عدله و شاهد و یا شاکی خصوصی و مستندات ،رای بر گرفتن جان یک انسان بی گناه میدهید؟
دو نفر از پنج نفر مستشار شعبه ششم دادگاه کيفري استان آذربايجان شرقي به نام هاي آقايان کاظمي و حمدالهي عقيده بر برائت سکينه داشته و صراحتا در حکم صادره اعلام مي دارند که:« در پرونده متهمه نسبت به جرم زناي محصنه هيچ دليل اثباتي شرعي و قانوني وجود ندارد و قرائن و شواهد موجود در پرونده هم طرق متعارف تحصيل علم نيستند» (اینجا)

چرا دادگاههای اربابان زور و ارعاب، باز هم کمر به قتل یک انسان بیگناه دیگر بسته اند؟
این چگونه دین و چگونه عدلی است که جان بی گناهان را میگیرد و تن فربه ظالمان را فربه تر میکند؟

سنگسار نماد بربریت است نماد پسرفت و عقب گرد به دوران جهل و نادانی است.نماد خشونت علیه انسانیت است.نماد به هیچ انگاردن دیگرباره زنان است.همین زنانی که هنوز که هنوز است به اندازه یک بیضه مرد محاسبه میشوند.زنانی که به گاه محاکمه، مجازاتشان درست برابر با یک مرد است ولی به گاه شهادت و یا ارث و خون بها و دیگر موارد، نصف محاسبه میشوند.

زجرکش کردن یک انسان،آن هم با پرتاب سنگهای ریز و درشت، درحالی که در خاک نیمه مدفون شده است یکی از وحشیانه ترین و غم انگیزترین مرگها؛ در این کشور به اصلاح «اربابان مذهب» است.

محمد ابراهیم ۴۸ ساله و اهل سومالی که در یک دادگاه محلی و توسط حزب الاسلام، بواسطه رابطه نامشروع به سنگسار محکوم گردید.این حکم در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۹ به اجرا درآمد (اینجا)

گیریم که خمینی از دادگاه و هیات منصفه و لزوم وکیل داشتن متهمان بی اطلاع بود،آیا خبر عفو عمومی محمد هم به او نرسیده بود؟

2010-07-02T19:42:00.002+14:00

به نام نامی الله

ما سبز، ما یکتاپرست

دلاور سبز، آقای سید مصطفی تاج زاده

صادقانه نوشتار سنت شکنانه شما را ارج می نهم. به گمانم شما نخستین کس از اصلاح طلبان حکومتی هستید که بدون اما و اگر و لکنت زبان و مصلحت اندیشی و توجیه پردازی علنا به برخی خطاهای سهمگین دهه شصت اعتراف می کند. مطمئنم بسیاری از دوستانتان برآشفته بر شما شوریده و خواهند شورید که “چرا این در گشودی که دروازه براندازی؟!” باکی نیست، همین که شما و امثال شما پس از سیزده سال انکار و ردگم کنی، سرانجام حرف حق را زدید و «حکمیت دادگاه تجربه» را پذیرفتید، ما را بس. «بازخوانی تاریخ مگو»ی انقلاب و کنار گذاشتن رودربایستی های مزورانه و تعارفات بزدلانه از فرخنده دستاوردهای جنبش سبز است. جنبشی که اگر به راه اصلاح طلبان حکومتی رفته و از اعتصاب و تظاهرات خیابانی و فرصت سازی دست شسته بود، همچنان اسیر دست خط قرمزهای موهوم نظام مانده بود و قدم از قدم برنداشته.

در کلان شهر توجیهات ایرانی جای “فرهنگ پذیرش خطا” بسیار خالی است. امید که اعترافات شما آغازگر رویش این فرهنگ باشد و شروع بازخوانی تاریخ. در میان شما گوش شنوایی نبود ورنه ما نسل سومی ها بسیار پیشتر این اشارت ها داشتیم، اما دیوار حاشای انقلاب بلند بود و دروازه های توجیه باز! اگر نسل شما زودتر از آن تردیدها و مصلحت اندیشی های بیهوده بیرون می آمد، ای بسا که امروز حال و روز دیگری داشتیم. باری کارها در بند زنجیر زمانند و گویا تقدیر چنین بود که گفتگوی انتقادی ما دو نسل به جای نشست و روزنامه پشت خاکریزهای جنبش سبز و زیر آتش بی امان استبداد فقیه انجام پذیرد: یکی زخمی خیابان و دیگری زیر سایه زندان. برای من تلخی این گفتار گر بیش از شما نباشد، کمتر نیست. شما نسل آرمان خواه پرشور و شرر، امروز خود دل آزرده آرمانی پر از گمراهی باید خسته و خونین به فرزندانی پاسخ دهید که کودکی شان فدای ماجراجویی شما شد و جوانی شان در پس این غبار بی سوار گم؛ فرزندانی که بهشت را برایشان خواستید اما هیزم کش دوزخشان شدید.

نوشته اید «هنگام یاد کردن از خطاها معمولاً از ضمیر «ما» استفاده می‌کنم، زیرا قصدم تبیین اشتباهات است، نه مچگیری از کس یا کسانی، یا عقده‌گشایی و افشاگری علیه فرد یا گروهی.» من نیز در این نوشتار از ضمیر «شما» استفاده می کنم و مرادم از آن نه تنها شخص مصطفی تاج زاده، بلکه همه نسل انقلاب است. و البته چون روی سخن با تاج زاده ای است با خاستگاه فکری و جایگاه سیاسی مشخص، طبعا بر این اردو تمرکز بیشتری دارم. پرداختن به خطاهای راست سنتی، ملی مذهبی ها، جبهه ملی، سلطنت طلبان، چپ ها، مجاهدین خلق و در یک کلام تاریخ جامع انقلاب اسلامی فرصت دیگری می طلبد و هم اندیشانی بیشتر. ضمن آن مسئولیت شما خط امامی ها به عنوان گفتمان حاکم و جریان غالب آن دوران بسیار بیش از دیگران است.

به درستی نوشته اید «چه بسیار خطاها که من به آنها آگاه نیستم، جوانان می‌توانند روح مرا با انتقادها و پرسش‌های عمیق خود صیقل دهند و مصفا کنند.» و من از همین روست که دست به قلم برده ام. امیدوارم نرنجید گر بی پرده نویسم و فارغ از ادبیات رسمی جمهوری اسلامی و آداب درباری. به هر روی تلخی تجربه شما، ما را بی ارادت و ولایت بار آورده. و مرا از نمایاندن آنچه هستیم و ‌اندیشیم، ابا و آزرمی نیست. ما صریح گوییم و بی‌ پروا نویسیم؛ چه به تعبیر امیرمومنان ما به شما چنان نگریم که شما به حاکمان پیش از خود، که تاریخ را قضاوتی است بران و بی رحمانه.

خمینی واقعی، خمینی تاریخی است! [۱]

برادر سبز من،

به درستی بر «سنت عدم انتقاد به رهبری» تاخته ای. من نیز از همین جا می آغازم. چه فرق میان رهبر دوم و پیشوای اول؟ به باور این قلم بزرگترین خطای شما بتگری از شخصیت آیت الله خمینی بوده و هست. خطایی که یا بدان آگاه نیستید یا از سر مصلحت اندیشی های مالوف جمهوری اسلامی ( که دین و ملت و کشور و لشکر را بر باد داده) همچنان حاضر به گفتنش نیستند.

نوشته ای «به هر روی، اگر امروز می‌توانم به رغم خطاها و افراط ‌کاری‌ها همچنان از انقلاب اسلامی دفاع کنم به این دلیل است که ما تفسیر دموکراتیک رهبر فقید انقلاب از شلاق پذیری شانه های رسول خدا را شنیده بودیم.» ما که از این شنیده های شما چیزی ندیدیم! آنچه تاریخ بدان گواهی دهد نه شلاق پذیری شانه های خمینی است و نه رادمردی انقلاب اسلامی. ما از خمینی “بشکنید این قلم ها را” به یاد داریم و از پیروانش اعدام بدون محاکمه نظامیان در روز ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ را. این کجا و گذشت رسول الله به گاه فتح مکه کجا؟! انقلاب شما که ادعای عدل علی داشت و رحمت محمد، توانست حتی از جان یک نفر از مخالفانش بگذرد؟ حتی اسراییلی های خونخوار هم پس از ربودن آیشمن نازی، او را در دادگاهی علنی در حضور هیات منصفه و با حق انتخاب وکیل محاکمه می کنند؛ نه پشت درهای بسته و با استناد به علم قاضی و شرع انور(بماند که ما از نور این شرع جز تاریکی چیزی ندیده ایم!) از سران پهلوی و دست اندرکاران شاهنشاهی نگذشتید، برخی را بی محاکمه اعدام کردید، برخی را در خارج ترور و برخی را محاکمه سرپایی. بماند، شما حتی از مخالفان انقلابی تان هم نگذشتید. از قطب زاده و لاهوتی گرفته تا بنی صدر و بازرگان.

دانستن این سخن نه علم لدنی می خواست، نه فراغت تفکر در آغاز دهه هفتاد و نه خواندن جین شارپ! مگر شما “امپریالیسم ستیزان” خستگی ناپذیر که از همه چیز غرب رویگردان بودید، در فرهنگ خودمان نشنیده بودید: “وقتی خلیفه کشی باب شود، علی و عثمان نمی شناسد”؟! ماندلا آن روزها زندانی بود و احتمالا حتی روحتان هم از وجودش بی خبر، اما از فتح مکه و خودداری پیامبر از انتقام که خبر داشتید! گیریم که خمینی از دادگاه و هیات منصفه و لزوم وکیل داشتن متهمان بی اطلاع بود، آیا خبر عفو عمومی محمد (ص) هم به او نرسیده بود؟!

ای سبز زندان کشیده،

نوشته ای «به وضوح می‌بینم چه در زندان‌ها و چه در تریبون‌ها و صدا و سیمای رسمی کشور، از جمهوری اسلامی ایران یک موجود زشت سیرت و زشت صورت به نام «فرانکشتاین» می‌سازند و من هرگز نتوانستم در این آینه مخدوش، سیمای رهبر فقید انقلاب و یاران واقعی‌اش و سیمای درخشان شهیدان و آرمان آنان را ببینم. می‌خواهند بگویند امام هم کسی بود مثل آقایان جنتی و مصباح» اما من نسل سومی در این هیولا عکس رخ نظامتان را به خوبی می بینم و در آینه کجش بر قامت ناراست آرمانتان می نگرم. نمی دانم در این مدت، و به رغم سختی های غیرانسانی زندان، فرصتی برای دیدن “مستند” شاخص داشته ای یا نه.

برخی دوستانت بدان تاختند که “کارگردانان این به اصطلاح مستند توجهی به عنصر زمان و مکان در سخنان و رفتار امام نداشته اند.” بیایید خودمان را گول نزنیم. حال که قرار است با هم صادق باشیم و بی رودربایستی، بینی و بین الله خمینی این سخنان نگفته بود؟ این کارها نکرده بود؟ سرمخالفان به طاق نکوفته بود؟ جلوی شرکت نهضت آزادی در انتخابات مجلس سوم را نگرفته بود؟ جنتی و خزعلی را در شورای نگهبان نگماشته بود؟ اقتصاد را برای خر نخوانده بود؟! من نمی‌دانم در برابر این همه شاهد و مدرک که ما دیدیم، و رفتار و کرداری که از خمینی شنیدیم، شما چگونه باز هم از او آیت الحقی توانید ساخت یکسره بی غش و دموکرات؟! ابروی ناساز را درست توان کرد، چهره بی رنگ را سرخاب توان زد، اما به پیر به پیغمبر سیاه پوست را با هیچ شعبده ای سفید نتوان کرد! زنگی رومی نشود حتی برای شما تاج زاده عزیز!

نوشته ای «جریانی به شیوه‌های غیردموکراتیک می‌کوشد ضمن نادیده گرفتن و انکار دستاوردهای مثبت دولت دفاع مقدس، فقط و فقط خطاهای ما را که در عصر حاکمیت گفتمان «انقلابی» در جهان و وجود جنگ و تروریسم گسترده در داخل کشور رخ داده، به نحو مضاعفی تکرار کند ‌و استثناهای دهه اول انقلاب را به قاعده تبدیل سازد»
ما نسل سومی ها گریبان شما را نگرفته ایم که چرا به دوران نوح، اسلام نیاورده اید یا چرا به وقت هیئت بطلمیوس، کپرنیک نمی شناختید! «در عصر حاکمیت گفتمان انقلابی» اگر شما جوانان انقلابی نمی دانستید، رهبرتان می دانست که حکومت دموکراتیک یعنی چه. می دانست که آزادی بیان وقتی تنها برای خویش و خویشاوند باشد معنا ندارد. می دانست آزادی یعنی آزادی مخالف که گفت کمونیست ها هم در این جمهوری که ما خواهیم آزادند. می دانست دینداری زوری فرقی با بی دینی اجباری ندارد که مخالفتی با وعده آزادی حجاب آیت الله طالقانی نکرد. شما جوان بودید و انقلابی، شما یکی خمار انگلس بودید و یکی نئشه بودا، او که پیرتان بود و “امام” اش می خوانید چه؟! او که تکیه بر درخت سیب داشت و آن سخنان روان می گفت، این نکته معنا نمی دانست؟!

جز این چگونه می توانید رفتار دوران رهبری اش را توصیف کنید؟! مگرهتک حرمت آیت الله شریتعمداری که از آن عذرخواهید، جز به اشارت و رضایت او بود؟ مگر پشت مخالفان بازرگان نداشت و جانب اشغال سفارت آمریکا را نگرفت؟ مگر خلخالی[۲] را حاکم شرع نکرد و نگهش نداشت؟ مگر بر اجباری شدن حجاب مهر تایید ننهاد؟ مگر پیشنهاد عفو عمومی طالقانی را به هیچ نگرفت؟! مگر متاسف نبود که به اندازه کافی انقلابی عمل نکرده و به حد کفایت دست پیروان را در کشتن و بردن و سوختن و راندن باز نگذاشته؟! مگر برخلاف وعده اش به روحانیان مقامات اجرایی نداد؟ مگر روحانیت را حاکم بلامنازع قوه قضاییه ای ننمود که دیروز شکایتت از جنتی را ناشنیده گذاشت و امروز محکومت کرد؟ مگر طرهات فقه متعالی (!)، این “دوشیزه دلفریب همه فن حریف”، را در دادگستری جاری نکرد و این همه ستم نساخت؟ مگر جنگ را به رغم دلسوزی ناصحان ادامه نداد و مگر با لجاجت نگفت “حتی برای یک لحظه هم از آن پشیمان نیست”؟!

آقا مصطفی،

درباره خوانش دموکراتیک آرای خمینی نوشته ای «ملت با چنین تفسیری از اسلام، آن انقلاب باشکوه را به پا کرد، نه با سخنان و تفسیر آقای مصباح» آری چنین بود برادر اما چنان نماند! تنها یک هفته از تاریخ خونین این جمهوری را نشانم ده، که خمینی ذره ای برای پیاده کردن (به قول شما) «گفتمان پاریس» کوشیده باشد. چرا از میان آن همه وعده های رنگارنگش تنها نوید آزادی و آبادی یتیم ماند؟ چرا «عصر حاکمیت گفتمان انقلابی» در جهان و «تروریسم گسترده در داخل کشور» مانع از کنارگذاشتن قانون مدنی عصر مشروطه و پیاده سازی نسجیده فقه کهنه درعصر فضا و اتم نشد؟ چرا مشکلات داخلی یک لحظه او را از موعظه شوروی بازنداشت؟ چرا جنگ تاثیری در تجاوز به حقوق شهروندی و وضع حجاب اجباری نداشت؟ همه کاسه کوزه ها باید بر سر آزادی شکسته می شد؟! خودمان را گول نزنیم، واقعیت این است که آزادی هرگز اولویت خمینی و همدلانش نبود.

استنادت به بیانیه ۱۰ ماده ای دادستانی یا فرمان هشت ماده ای امام در حفظ حقوق شهروندی، برای نسل من به لطیفه ای تلخ می ماند و بس؛ همانند استدلال سینه چاکان نظام در رسانه های خارجی که “قانون اساسی با پیش بینی سازوکار بازرسی و توازن قوا جلوی خودکامگی رهبر را گرفته است!” بیانیه دادستانی شما در بهار ۶۰ چه ارزشی داشت وقتی حزب جمهوری اسلامی تان بی امان رییس جمهور وقت را تخریب می کرد؟ چه سود وقتی حتی برکناری به ظاهر قانونی رییس جمهور هم با چماق کشی و عربده جویی همراه بود؟ کدام آشتی جویی وقتی در پی تک تک همکاران رییس جمهور قانونی کشور افتادید و حتی سرپرست محافظانش را اعدام کردید؟ توقع داشتید کسی بیانیه تان را جدی بگیرد وقتی هر روز برهان قاطع طرفداران استکبارستیزتان بر سر نمایندگان دگراندیش مجلس (از لاهوتی و اشکوری گرفته تا سلامتیان و بازرگان) فرود می آمد؟![۳]

سخن این نیست که آن روز نمی دانستید و نمی دانست، نکته آنجاست که می گفتند[۴] و خمینی می دانست، اما نشنیده گرفت. شما مستانه او را بت شکن می خواندید اما ندیدید و نفهمیدید که از او بتی سازید و برای ما از همه مجاهدت‌هایتان تنها بتخانه ای سنگی بر جا می نهید! آری او بت آریامهر را شکست اما با رضایت بتگرانی دگر به کار
گماشت. برای من قصه مخالفتش با نقش صورتش بر اسکناس ها را نپرداز یا از برخوردش با حجازی و تذکرش به سردبیران روزنامه ها نگو! اینها اگر افسانه هم نباشند، با “خمینی محقق در تاریخ” نمی سازند.

خمینی واقعی (و نه افسانه ای!) مردی بود که چون به قدرت رسید به یک تن از معارضان که هیچ، حتی منتقدانش هم رحم نکرد. خمینی واقعی تخم لق ولایت فقیه را در دهان این مردم شکست. او خشت کج کاخ ضحاکی را بنا نهاد که امروز مارهایش را از خون ما سیری نیست. خمینی واقعی پس از سرنگونی پادشاهی دوباره باب تقدیس اول شخص مملکت را گشود و راه را بر خدایگانی او هموار ساخت. خمینی واقعی اگر رهبری بی طرف بود و با سعه صدر، نمی گذاشت گروهی خود را “خط امام”ی بنامد و به پشتوانه استنادشان به “امام” خدا را هم بنده نباشد. خمینی واقعی مصدق معتقدی را نامسلمان خواند که به گاه کودکی روح الله، او را دغدغه سازگاری فقه و جهان جدید در پایان نامه دکترایش (دانشگاه نوشاتل، سویس) بود.

خمینی واقعی نه روشنفکران دینی را برمی تافت و نه دگراندیشی را خوش می داشت. خمینی واقعی به سادگی مفاد توافقنامه هیات حل اختلاف دولت موقت را زیر پا گذاشت، و با صدور فرمان حمله به کردستان سنگی در چاه انداخت که عقلای قوم هنوز درآوردنش نتوانند. خمینی واقعی حتی یک روز هم صبر نکرد و فرمان ننگینش را درست در روز ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ داد تا بیشترین نمک را بر زخم ایران کودتادیده و کردستان زجرکشیده اش ریخته باشد. خمینی واقعی در هر نهاد و ده کوره ای نماینده ای از خود گماشت و پایه گذار دولت موازی ولی فقیه گشت. خمینی واقعی پس از هشت سال کشت و کشتار، سرانجام در بدترین شرایط ممکن تن به آتش بس داد. خمینی واقعی وقتی کشور پس از ده سال خونین انقلابی اندکی رو به‌ آرامش می‌ رفت، فتوای قتل سلمان رشدی را داد و دوباره ایران را در بحرانی بین المللی فروبرد! خمینی واقعی نمی فهمید از کفش تا کلاه یک رهبر همه به پای یک کشور گذاشته می شود؛ که اگر می فهمید نمی گفت “من به عنوان یک مرجع فتوا دادم، نه رهبر. دولت موضع خودش را بگیرد!”

ای سبز صادق،

نمی توان سبز بود و منتظری را ستود اما چشم بر این واقعیت بست که ولی فقیه دوم در سختگیری بر او تنها درس رهبر اول را پس می داد. این خمینی بود که منتظری را به دلیل اعتراض به کشتارها از جانشینی اش برکنار و خانه نشین نمود، نه پیشوای کودتاگران! این او بود که منتظری را ساده لوح خواند و به سخره گرفت نه جانشینش! تا کی خود بفریبی و از خمینی چهره ای پردازی که نیست؟! خمینی فقیهی زبردست بود و مرجعی بزرگ، مبارزی شجاع بود و رهبری فرهمند. معلمی توانا بود و همسری مهربان و پدری دلسوز. اما و هزار اما که زمامداری دادگر و کامیاب نبود. سخن نه بر سر آفرین و نفرین اوست و نه در پی مقصریابی و انتقام کشی.

گذشته چراغ آینده است اگر بی خشم و کینش بنگریم و همه ابعاد رویدادها و روی آورندگان شان را دریابیم. مهم بازخوانی تاریخ است و یافتن پاسخ پرسشت که «چرا و چگونه بر نظام برآمده از دل مردمی‌ترین انقلاب معاصر، تفکر آقای مصباح حاکم شد و مشی «نواب صفوی» راهبرد پارلمانتاریستی «مدرس» را کنار زد؟» اگر به خمینی واقعی بنگری و از صورت خیالی او دست کشی می فهمی چرا. آیا از چنان رهبری انتظاری جز این داشتی؟ از کسی که برای جلوگیری از اعدام نواب صفوی آن همه دست و پا زد، اما در جریان ملی شدن صنعت نفت لبی هم تر نکرد، توقعی جز این می رفت؟ چرا از بذر جو چشم رویش گندم داری؟!! خمینی واقعی بت شکن بود آری، اما بتگر قهاری هم بود وقتی گفت “ولی فقیه می تواند حتی توحید را هم تعطیل کند!” در هفت آسمان و زمین یک تن نشانم ده که از این سخن بوی خداپرستی شنود!!!! باری ما سبزها اما نه تنها بیشماریم بلکه یکتاپرست نیز هم!

بنویسیم ولایت فقیه بخوانیم استبداد دینی

ای امین آرای مردم،

نوشته ای «او در عین دفاع کلامی از ولایت فقیه، آن را از یک حث حوزوی به حوزه عمومی زیر درخت سیب در نوفل لوشاتو کشاند و در نفی عقلانی و قانونی رژیم پهلوی استدلال کرد و اصل تعیین مقدرات و تعیین سرنوشت یک نسل به دست همان نسل را یک اصل عقلانی و فطری خواند. به این ترتیب اصل «ولایت فقیه» با اصل حاکمیت ملت بر سرنوشت خویش که اساس «دولت- ملت»های مدرن محسوب می‌شود، همسو و هماهنگ شد.»
چشم خطایی چنین فاحش را از شما نداشتم.

در نوفل لوشاتو سخنی از ولایت فقیه نبود تا بحث حوزوی اش داهیانه به زیر درخت سیب کشانده شود! ولایت فقیه در روندی برآمده از ساده دلی مردم، حماقت سیاسیون و خباثت روحانیون وارد قانون اساسی شد.[۵] اولین قربانی اش مجاهدین خلق بودند که به استناد باور نداشتن بدان از ورود به انتخابات ریاست جمهوری منع شدند. هیچ اندیشیده ای اگر سازمان مجاهدین خلق با شرکت در انتخابات اجازه وزن کشی سیاسی می یافت، با دریافت میزان محبوبیتش و پذیرش مسئولیت سیاسی، پا از گلیمش فراتر نمی گذاشت و ای بسا که با این توهم زدایی دیگر کار به قیام مسلحانه سیم خرداد نمی کشید؟!! دومین قربانی ولایت فقیه بنی صدر بود که فارغ از عملکردهای بعضا نادرست و اشتباهات راهبردیش، سرش بسیار زودتر از کروبی و موسوی و خاتمی و هاشمی به سنگ ولایت فقیه خورد. تعجبی ندارد که با بی اعتنایی تان به آن تجربه، شما امروز در کنار ما همان نبرد را سی سال دیرتر، سی سال پیرتر و صد بار نابرابرتر تکرار می کنید.

واقعیت این است که خمینی اگر هم به «گفتمان پاریس» باوری داشت (که من هیچ گمان ندارم!) تهران که رسید و بر مسند که نشست سر سوزنی در راه آن گام نزد. ما تاریخ دهه شصت را خوانده و زخمش را بر تن پدران و مادرانمان دیده ایم، شما هم که خود بازیگر آن بوده اید، بینی و بین الله جز این است که خمینی سنت سیئه ای ساخت و بذر خبیثی کاشت که نه تنها دیروز ایرانمان ویران کرد و فردایمان تیره، بلکه امروز حتی از نوه خودش نیز گریبان می درد؟! خمینی واقعی در برابر اعتراض به تفاوت «گفتار پاریس» با «رفتار تهران» تنها گفت “من مکر کردم!” و آب پاکی را روی دست همه ساده دلان خوش باوری ریخت که از مرده چشم معجزه داشتند. خمینی واقعی نه اعتقادی به دموکراسی داشت و نه این بی اعتقادی را می پوشاند. به گاه اقامت پاریس به قول خودش مکرکرد، ایرانیان بفریفت و از زیر درخت سیب، میوه نفرین شده ای به نام ولایت فقیه برایشان ارمغان آورد که به معنای واقعی کلمه ایران را به خاک سیاه نشاند. خمینی شاید دژخیمان نبود اما حقیقتا آن بتی که شما از او ساختید و آن فرشته ای که می کوشید به خورد ما دهید هم نیست!

بسیاری این سخن را به آغاز اصلاحات گفتند و پاسخ شنیدند “بر فرض هم که چنین باشد، بگذار خمینی را در این اردو بکشانیم تا بر محافظه کاران استبدادطلب غلبه کنیم. از واقعیت چه سود وقتی افسانه ای دل انگیز بر دیو استبداد چیرگی مان دهد؟!” به نظر من اصولگرایان بسیار زودتر و بهتر از شما اصلاح طلبان حکومتی ژرفای اصلاحات را دریافتند. این سخن ایشان که “اصلاحات ریشه ولایت فقیه را می‌زند” کاملا درست بود. ولایت فقیه چیزی جز بزک ناشیانه استبداد کریه فقیه نیست. طبیعی است که تقویت مردم سالاری دیر یا زود در برابرش صف آراید. شما اما در آن هنگام به جای پذیرش حقیقت گفتید این حرف ها اتهامی توخالی است و افسانه «خمینی مهربان، خمینی دموکرات» را سرودید تا به خیال خامتان اصولگرایان را خلع سلاح کنید. با این اشتباه اما تنها به گرگ زاده فرصت گرگ شدن دادید. این پاسخ آن که پرسیده بودی «چرا کیهانِ سیدمحمد خاتمی به کیهانِ حسین
شریعتمداری سقوط کرد؟»

عبور از خاتمی

نوشته ای « تجربه گران‌بهای عصر اصلاحات نشان می‌دهد عبور از رهبری جنبش به هر بهانه‌ای و از هر موضعی که باشد، دستاوردی به جز خلع سلاح کردن داوطلبانه پیروان و علاقه‌مندان این جنبش در مقابل حزب پادگانی نخواهد داشت»

ما در دوران اصلاحات به رغم انتقادمان، به شما فرصت دادیم تا با «افسانه خمینی» به جنگ سینه چاکان «خمینی واقعی» بروید. انصافا دستاورتان چه بود جز سروری مصباح و یکه تازی سپاه؟؟؟!!!!! ما به خواست شما از نافرمانی مدنی و اعتصاب چشم پوشیدیم. گفتید “سقف توان اصلاحات به کف خواست های مردم نمی رسد”[۶]، دم درکشیدیم و با صبر به انتظار ظفر نشستیم. گفتید اصلاحات زمان بر است حتی حجاریان از اصلاحات نهصدساله انگلستان مثال آورد و پس از آن کاریکاتور گل آقا، با شش سده تخفیف به تجربه سیصدساله فرانسه رضایت داد!

آقای تاج زاده،
ما به شما فرصت دادیم و نتیجه اش را هم دیدیم! خاتمی یکی پس از دیگری از آرمان های اصلاحات واپس نشست. با اولین توبیخ هدفمند کردن یارانه ها را رها کرد و از ترس تکفیر وزارت زنان را برای همیشه بایگانی. اولی گوشت قربانی یک دولت زورگو و یک مجلس ( یا به تعبیر بسیار گویای رضاشاه طویله!) بله قربان گو شد و افتخار پرتحریف دومی به نام یک کودتاچی بی ریشه ثبت؛ تا هر بار با اشاره به وزارت زنان در دولتش به ریش اصلاحات و وعده هایش بخندد.

همه مردانگی خاتمی در پافشاری اش بر افشای قتل های زنجیره ای خلاصه شد و دیگر هیچ! لب هم برای مایی که در کوی دانشگاه کتک خوردیم و کشته دادیم تر نکرد. با این همه باز هم سال ۸۰ به خاتمی رای دادیم و فرصت. چه کرد جز تشکیل دولتی به مراتب ضعیف تر از دولت اولش؟ جز باج دادن های باز هم بیشتر؟ چه ارمغانی آورد جز آن دلمردگی دردناک سه سال آخر اصلاحات؟ در تفکر محافظه کاران ریشه های جدی استبدادپروری و خودکامه خواهی وجود داشت. اما آنچه این گرایش را به جای کانالیزه کردن در ساختاری مردم سالارانه، به تعقیب قضایی، تقلب انتخاباتی و کودتای نظامی کشاند سست عنصری مثال زدنی اصلاح طلبان حکومتی بود. کسانی که هشت سال سکان اجرایی و چهار سال قدرت قانونگذاری داشتند و در سال ۸۴ بدون کمترین مقاومتی مملکت را دو دستی تقدیم حزب پادگانی کردند و ابلهانه دل به انتخابات بعدی بستند!

هنوز یادمان نرفته که خاتمی با چه انکاری به دست گرفتن رهبری جنبش اصلاحی را رد می کرد. هنوز زنگ صدای خاتمی در گوشم است که در آخرین شانزده آذر ریاست جمهوری اش ما را “افراطی” خواند! هنوز تلخی اش در کام دارم وقتی وقیحانه گفت: “اگر عقب نشینی کردم در برابر نظامی عقب نشینی کردم که به آن اعتقاد داشتم!” دیدیم که این “نظام” چگونه حق خاتمی را کف دستش گذاشت. البته بماند که تازیانه این حق بیش از دست او بر پشت و صورت ما فرود آمد و سختی و سردی اش در کهریزک نصیبمان شد! شما به درستی تخلفات انتخابات مجلس ششم و هفتم و هشتم و شورای شهر سوم را مقدمه کودتای ۲۲ خرداد می دانی. اما هیچ از خود پرسیده ای که چرا مجلس ششم آن قدر دیر متحصن شد؟ چرا خاتمی چو بنده ای بی اختیار انتخابات مجلس هفتم را بفرموده برگزار کرد؟ چرا در برابر تقلبات انتخاب دور اول احمدی نژاد، حتی خمی هم به ابرو نینداخت و تنها به کرشمه از “بداخلاقی” های انتخاباتی گله کرد؟!

در بی عملی و فرصت سوزی، الحق که سید محمد خاتمی روی یاسرعرفات را سفید کرده! برای ما روضه خلوت خاتمی و گفتگوهای تنهایی اش را نخوان! ما او را برای شب شعر برنگزیدیم! سیاست یک عرصه دارد و آن هم روی صحنه است. کارهای پشت پرده تاوقتی نمودی نداشته باشند، هیچ ارزشی ندارند! یادت نرود این سینه پرسکوت و
سازش خاتمی بود که سینه ندا را پرخون کرد.

بسیاری از ما حاضر بودیم در صورت شرکت، پارسال هم به خاتمی رای دهیم. اما نه به خاطر آن که موج سومی ها ساده لوحانه قسم می خورند خاتمی عوض شده و دیگر اشتباهات گذشته را نخواهد کرد. بلکه چون (متاسفانه) تنها او می توانست حریف احمدی نژاد، این حاصل جمع سید ضیاء و رضاخان شود. ما چنین عملگرا و خاتمی چنان سست که تازه چند ماه پس از کودتا یخش آب شد و زبانش اندکی به اعتراض باز! همه دیدیم پس از انتخابات چه موضعگیری های افتان و خیزانی داشت. از یاد نمی برم وقتی گفت “اگر این برخوردها ادامه یابد مجبوریم بگوییم بر علیه ملت کودتا شده!” آری، ترس و دودلی شاخ و دم ندارد. خاتمی حتی حاضر به شرکت در تشییع جنازه منتظری هم نشد و همچون سرانی که به دلیل مشغله کاری نایب الزیاره به حج می فرستند، به خاکسپاری اش نماینده ای فرستاد!!! آن وقت شما هنوز هم چوب “عبور از خاتمی” را بر سرمان می کوبی؟!

اگر در خاتمی مانده بودیم که دیگر ۲۵ خردادی در کار نبود و شما امروز هفت کفن پوسانده بودی! اگر در خاتمی مانده بودیم که نه از الله اکبر شبانه خبری بود و نه از راهپیمایی هایی که دست کم خواب را از چشمان رای دزدان ایران ستیز ربوده اند. اگر در خاتمی مانده بودیم و همچنان به سخن هشت سال پیش شما پایبند، امروز نه موسوی را سخنی از تغییرپذیری قانون اساسی بود، نه به “مدرسه عشق” اش بسیج، انتقادی، و نه شما را به اشتباهات گذشته ات اعترافی!

اگر منتظر استخاره‌ های خاتمی مانده و در عین اعتماد به موسوی نقدش نکرده بودیم که او امروز هنوز خود را “اصولگرای اصلاح طلب” می خواند و کروبی همچنان معنای جمهوری اسلامی را در عمل به “حکم حکومتی” می یافت. به گمانم در لغتنامه شما ابتکار عمل، نوآوری و کنشگری انتقادی را « عبور از رهبری جنبش» می نامند. ما نسل سومی ها که از مقررات عبور و مرور جمهوری اسلامی شما سر در نیاوردیم!

نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران

ارمغان فقهای فیضیه برای ما فاضلاب تحجر بود و رهاورد حکومت اسلامی پسرفت همه جانبه در اقتصاد و فرهنگ و سیاست. اگر جنبش سبز نتواند سر مار فقیه را به سنگ بکوبد، نه تنها روی نکبت عصر ناصری و خفقان سیاسی پهلوی سفید می شود و نه تنها فرصت یگانه امروز برای احیای حقوق تاریخی ایران در افغانستان و عراق از دست می رود، بلکه ای بسا (و آن روز مباد) همین ملک کنونی هم تجزیه شود. فرصت احیای نفوذ فرهنگی و اقتصادی ایران در آسیای میانه سال ها پیش از دست رفت و خلاصه شد به چاپ رساله عملیه، ساخت حوزه علمیه و کوشش برای گسترش قرائتی فاشیستی از تشیع در ارمنستان و آذربایجان و تاجیکستان. پاکستان[۷] و بحرین را هم که پهلوی دوم مفت مسلم از کف نهاد. امروز نیز پس از وانهادن دریای مازندران و خلیج گواتر، اسباب واگذاری بی سر و صدای جزایر سه گانه یکی پس از دیگری فراهم می آید. دیر یا زود نوبت به کردستان خسته از بیداد خواهد رسید و خوزستان گرسنه بر سر گنج. پان ترکیست ها هم البته از این خوان یغما غافل نخواهند نشست. این همه از بیداد دژخیمان ولایت فقیه است که مردمان را چنان به جان آورده و خواهد آورد که برای رهایی از گندابش به هر ریسمانی چنگ زنند. خدمتی را که نظام مقدس شما به تجزیه طلبان کرد و خواهد کرد، تنها می توان با وطن فروشی های میرزا آقاخان نوری برابر دانست.

آزاده سربلند،

بیست و دو سال پس از پایان جنگ، خرمشهر که روزی پررونق ترین بندر خلیج فارس بود، همچنان شهری است خاک نشین و حتی از آب آشامیدنی و گاز لوله کشی محروم. آن وقت جنوب لبنان شش ماه پس از جنگ تابستان ۸۵ به خرج ملت ایران بازسازی کامل می شود! چه قدر شما با “خون شهدا” خون ما را در شیشه کردید؟! چه قدر بر کمترین شادی های ما گرد عزای درگذشت فلان عالم و شهادت فلان امام به بهمان روایت را فشاندید؟!

چه قدربه ریش پسران و موی دختران گیر دادید؟! آن وقت حزب اللهی که از جیب این ملت پاگرفت، حزب اللهی که چوب حمایتش را ما با تحریم تجاری و تحقیر سیاسی می خوریم، آری همین حزب الله آزادی اجتماعی که هیچ، به قول شما “ولنگاری جنسی” را هم برمی تابد. کور نبودیم و عکس های طرفداران حزب الله لبنان را دیدیم. عکس نصرالله در دست و پرچم زرد بر کمر، رقصان و آوازه خوان و موی افشان. چشم لبنانیان پاک است یا تن ایرانیان ناساز که آنان چنان می زیند و ما چنین؟ جولیا پطرس مسیحی به اجازه شخص نصرالله بی حجاب برای مقاومت سرود می خواند و ما هر روز باید سر بر محتسبان عربده جوی اسلام ناب شما فرود آوریم؟! در لبنان شریعت سهلة سمحة است و در ایران داغ و درفش؟! شادی و شادمانی ما خلاف شرع است و خوشگذاری حضرات در دبی و آنتالیا وحی منزل؟! کدام یک از سران کشوری و لشکری خانه و سهامی در دبی ندارد و در آنجا از نعمت هایی که بر ملت خود حرام کرده، برخوردار نیست؟!

چیزی در این مملکت نمانده که چوب حراج اسلام فقاهتی (برادر دوقلوی اسلام طالبانی) بر آن نخورده باشد، آن وقت می گویی نگوییم “نه غزه، نه لبنان”؟! من با این که برخلاف بسیاری اصل حمایت از آرمان فلسطین را قبول دارم، از همان آغاز طرفدار این شعار بودم. هفت آسمان را هم که به زمین آوری، باز چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است! آقایان خیلی دلشان می سوزد از ثروت شخصی شان خرج کنند که بحمدالله و المنة دیگر همسنگ گنج قارون است! بروند از اعتبار نداشته شان که نور امید ملت های دربند جهان (!) است مایه بگذارند نه از آبروی ایران ما! اعتبار خدشه دار و ثروت به یغما رفته ایران برای ایرانیان است و بس. شما در این سی سال از عهده دفاع از حوزه تمدن ایرانی برنیامدید که هیچ، حداقلی از رفاه و اعتبار هم برای ایرانیان فراهم نکردید.[۸] شما و آن نظام نامقدستان، شما و آن استبداد فقیه تان، شما و آن جمهوری ضداسلامی ضد ایرانی تان، چنین شمایی که در بدیهیات کشورداری به گل نشسته اید با چه رویی از آرمان فلسطین سخن می رانید وقتی به تک تک آرزوهای ملت خود خیانت کرده اید؟!

علمای اسلام یا نوکران سلطان؟!

برادر دلیرم،
نوشته ای « می‌دانم که اکثر مراجع و علما منتقد وضع موجودند» تو را به خدا ما را پی نخود سیاه “سکوت عالمانه” علما نفرست! آقایان وقتی هم که منافع خودشان به خطر می افتد همین طور سکوت اعتراض آمیز می کنند؟! پس کو آن روحانیت ادعایی همیشه مبارز و امین مردم؟! اگر دروغ مردمداری و ظلم ستیزی روحانیون راست بود، امروز باید اثری از آن می دیدیم؛ آفتاب آمد دلیل آفتاب! این هم از برکات جنبش سبز است که این دروغ سی ساله را بر آفتاب افکند و ماهیت واقعی روحانیت جیره خوار و مرجعیت ترسو را نشان داد. فارغ از استثناهای اندک و انگشت شمار، اینهایی که خود را عالم اسلام می خوانند (و وای براسلامی که اینان عالم آنند!) سر دوچرخه سواری زنان یا ورودشان به ورزشگاه هم همین طور ساکت و سنگین “انتقاد” نمودند؟!!!!!!!! چک پول های نفتی و املاک مرحمتی و تولیت های ارثی است که ایشان را برده حلقه به گوش استبداد مطلقه فقیه نموده. اگر هم در پس هزار پرده سخنی به نجوا گویند، “مصلحت اسلام” هرگز رخصت اعتراض آشکارشان ندهد. که اینان بر فرض بعید انتقاد بر ولی فقیه کنونی، اصل حاکمیت مطلقه روحانیت را خوش دارند و هرگز آن نکنند که منافع طبقه سیری ناپذیرشان را به خطر اندازد!

ارتش سال ها حقوق گیرد و احترام بیند تا یک روز جنگ سلاح گیرد و به دفاع برخیزد. این علما و مراجع که یک عمر در سایه اسلام غنوده اند، از وجوهات خورده اند و روی بیت المال خوابیده، اکنون که جهانی به فریاد آمده و مسلمانان به جان چه می کنند؟! چرا در هفت سوراخ قایم شده اند؟! به ادعای خودشان سنگ محک این اسلام فقاهتی مراجع تقلیدند. کدام یک از اینان در فجایع یک سال گذشته لب از لب گشود؟! منتظری را که سال هاست از خود ندانند، صانعی را هم که دیگر مرجع نشمارند! این بود آن “سربازی اسلام” که مفتخرش بودند؟! تا کی در سیاهی شب قاصد فرستادن و دل به تذکرات نهان خوش داشتن؟ این بود آن رفتار حسینی که هر سال مشک مشک اشک مردمان به خاطرش گیرند؟! این بود آن آزادگی و استقلال که ادعایش داشتند؟! اینان مرجع تقلید مردمانند یا مصدر توجیه سلطان؟! اینها می بالیدند که پای هیچ قرارداد استعماری را امضا نکرده اند؟!

بسیجی واقعی همت بود و باکری؟!

برای خلع سلاح شعبان بی مخ های بسیجی، در خیابان ها فریاد زدیم “بسیجی واقعی همت بود و باکری”. اما پتک این پرسش همواره بر سرم می کوفت که آیا به راستی آنها بسیجیان واقعی بودند؟! اصلا بسیجی بدلی دارد که اینها اصلش بوده اند؟! مگر فرمانده سپاهشان محسن رضایی ذلیلانه سر به سجده استبداد نبرده؟! مگر حسین الله کرم فرمانده جبهه باختران شما و کرمانشاه ما نبوده؟! مگر فیروزآبادی یا سردار فضلی یار و یاور دیرآشنای این بسیجیان نبوده اند؟! آیا واقعا فقط نوچه بسیجی های تازه به دوران رسیده اند که به ما شلیک می کنند؟ آیا هیچ کس از بچه های جبهه و جنگ در آن سوی خیابان بر ما آتش نمی گشاید؟! آقای تاج زاده شما برای من و امثال من چه پاسخ قانع کننده ای داری؟!

وقتی به قول کیهان در وصیتنامه هشتاد درصد شهدا تاکید بر حجاب (زوری) زنان و پیروی از رهبر را می خوانیم، انتظار داری از آنها رستم و کاوه بسازیم؟! کم بودند شکنجه گران اوین که در جبهه شهید شدند؟! کم بودند بسیجیانی که در شلمچه عملیات می کردند و برادران کوچکشان در خیابان ها ارشاد؟! کم بودند سپاهیانی که یکی شان در پاوه توسری می زد و دیگری در تهران مواظب روسری بود؟! آنها که دهانت می بوییدند مبادا گفته باشی دوستت دارم، آنها که کراوات می‌بریدند و رنگ روی دستان آستین کوتاه می ریختند، آنها که استشهاد محلی گردمی آوردند و گزینش می نمودند آری اینان مگر همانها نبودند که در جبهه روی مین می رفتند و معبر می گشودند؟ حزب اللهی که در دهه شصت ساختید، چماق دستش دادید و انصارش را در دهه هفتاد به جان ما انداختید، روی دیگری سکه همان دعاهای کمیل پرسوز و نمازهای خالصانه جبهه ها نیست؟!

من بر خلاف شما به جد معتقدم آنچه امروز بر ایران رود، گوهر راستین جمهوری اسلامی و لب لباب ولایت فقیه است. این وحشیگیری و مردم ستیزی غایت تام و تمام حکومت اسلام ناب است، اسلامی که هیچ نسبتی با دین محمد (ص) نداشته و ندارد. پس از خدایوارگی خمینی خطای بزرگ دیگرتان آب از خاک خواستن است و مشک از سرگین طلبیدن. اسلام رحمانی ممکن است و مطلوب اما هرگز از اسلام فقاهتی چنان اکسیری برنخواهد خاست! از این حوزه علمیه و اخباریگری و تقلیدپروری، رحم و رحمانیتی در نخواهد آمد. حتی اگر رهبر کنونی هم به زیر کشیده شود و امثال جنتی و مصباح خلع ید، در بر همین پاشنه خواهد چرخید. اسلام فقاهتی در ذات خود عبوس است و انحصارطلب و تکفیرگر و خونریز.[۹] تا اسلام فقاهتی بپاید و اسلام محتسبان و متحجران بتابد، راه حل همه چیز را در حجاب زنان و پرداخت وجوهات (البته فقط و فقط به روحانیت!) بداند.

این گونه نیست که دولت احمدی نژاد خلاف شرع عمل کند، نخیر! شرع اسلام فقاهتی تک تک این اعمال را نه جایز، بلکه واجب می داند. مگر امام شما نگفت “حفظ نظام از اوجب واجبات است”؟! تنها پنج کار این حکومت نشانم دهید که نتوان توجیه فقهی مستدل برایش آورد! اشکال از علمای فاسد نیست. مشکل از علم فاسد است. “فقه واقعا موجود” همین است و بار و بری به از این ندارد. طبیعی است که ولایت چنان فقیهی چنین فضاحتی به بارآورد. آن فقیه و فقه و فقاهت آرمانی شما را تنها در عالم هپروت می توان یافت! برای اسلام رحمانی باید از این اسلام فقاهتی که عمری است بدان خو دارید، یکسره دل کند. درخت را از میوه اش شناسند و ما به حد کفایت از نوبرانه گندیده درخت فقاهت چشیده ایم. شما هم که عصای موسی نداری که از سنگ چشمه برآوری! برای اسلام رحمانی، برای اسلام بایزید و خرقانی، برای اسلام سهروردی و مولوی، آری برای اسلام محمد و علی باید از این مردار فقاهت و مرده ریگ پوسیده اش بگذری.

تعریفی که مصباح و دست پروردگان همه کاره اش از اسلام و انقلاب ارائه می دهند، به تعریف امام شما و اعمال انقلابی دهه خونین شصت بسیار نزدیک تر است تا آن تصاویر زیبا اما سراسر متوهمانه ای که می کشی. ای کاش واقعیت تاریخ همان بود که می گفتی. آن وقت دیگر ما را غمی نبود از اجرای بدون تنازل قانون اساسی! اما این دولت و سپاه و رهبر، به راستی بار و بر خلف همین رگ و ریشه اند. آنچه اینان کرده و می کنند به سیره عملی و نظری امام شما بسیار نزدیک تر است تا مشی بازرگان و سحابی و طالقانی. انحراف در انقلاب را خود خمینی آغازید. به تعبیر گویای شریعتی فرقش این بود که این دو خط در آغاز این زاویه، نزدیک هم بودند و تفاوتشان نه چندان پیدا. حال که سی سال گذشته، امتداد آن دو ضلع فاصله ای نجومی یافته اند و شما شگفت زده که این نبود آن که ما می خواستیم!

برادر سبزم،

این بود پرسش های من و نسل من که از آن صیقل و صفا خواسته بودی. این بود برداشت نسل من در پاسخ ریشه های استحاله انقلابی که از انفجار نورش تنها ترکش هایش به ما رسید! از تندی و گزندگی این قلم هیچ پوزشی نخواهم که جز آنچه راست پنداشتم نگفتم. نسل ما از ایما و اشاره های پرتکلف ادبیات رسمی شما بیزار است و در لفافه گویی تان جز بیهودگی چیزی نیافته. امیدوارم صراحتم شما و دوستانت را (که همیشه انبانی پر از سکوت و مصلحت دارند)، از ادامه این گفتگوی میان نسلی بسیار مهم باز ندارد.

پانوشت‌ها:
[۱] شما خمینی را امام خود خواندید و فدایی اش بودید. من و بسیاری همچون من او را صرفا رهبری سیاسی می دانیم با شخصیتی برجسته و البته اشتباهاتی هولناک و جهت گیری های خطا. ما از کیش شخصیت گریزانیم و کسی را به عرش نرسانیم. پس نرنجید اگر “حضرت امام” شما را همچون همه سیاستمداران دیگر تنها به نام خانوادگی اش می خوانیم و بس.

[۲]آدمکشی های دیوانه وار چنان خلخالی را بدنام کرده بود که حتی یک تن از هواداران آن روزش حاضر نشد بر بستر مرگ بی افتخارش نشیند. حتی یک تن از آنها که از کشته های او بر پشته های قدرت خویش افزودند، حاضر نشد علنا به عیادت آن حجاج بن یوسف برود

[۳] حتما از یاد نبرده ای که آن روز بهشتی که شهید جمهوری اش می خوانید هنوز زنده بود و در مسند دبیرکلی حزب و قاضی القضاتی. این گل سرسبدی که آن همه در فقدانش مرثیه سر دهید، برای مقابله با حزب‌اللهی های چماقدار و کمیته ای های هفت تیرکش چه کرد؟! بهشتی هنوز زنده بود که روزنامه جمهوری اسلامی (نهاد رسمی حزب جمهوری اسلامی) مقالات حسن آیت در تخطئه مغرضانه مصدق را پیاپی منتشر می کرد. خودت لابد نتایج ضدملی آن مقالات و گفتمان ارمغانی اش را می دانی. حزب جمهوی اسلامی که موفق ترین تجربه حزبی نسل شما بود چه کرد جز تحمیل ولایت فقیه به ما؟ مخالفان را ز هر دین و مسلک قلع و قمع نمود و در آخر نیز خود را منحل! و مگر همین بهشتی، پایه گذار و دبیرکل حزب، نبود که راه را بر حذف بنی صدر گشود؟ آن وقت او را قهرمان بهار مناظرات می خوانید؟! مناظراتی که با برکناری رییس جمهور، انحلال احزاب مخالف، خانه نشینی منتقدان و شکنجه زندانیان به فرجام می رسند

[۴] از بازرگان و سحابی و نهضت آزادی گرفته تا جنبش مسلمانان مبارز و جبهه ملی و حتی چریکان فدایی اکثریت.

[۵] نوشته ای «ولایت فقیه به عنوان یک نظریه در بین فقها از سده‌ها پیش تاکنون قائلینی داشته است» به یاد ازبکستان افتادم که از سر عسرت در فردای استقلال از شوروی تندیس تیمورلنگ را به عنوان پدر ملت برافراشت، یا مغولستان که چنگیز خونخوار را قهرمان ملی خود داند و یا کشور تازه استقلال اران که به ترفند شوروی از نود سال پیش خود را آذربایجان خواند و آذربایجان دیرپای ما را آذربایجان جنوبی! این تاریخ سازی شما برای نظریه نوین (اگر نه بدعت) ولایت فقیه که با هیچ ضرب و زوری از ملااحمد نراقی فراتر نمی رود همانند تاریخ نگاری رسمی جمهوری آذربایجان است که در تدارک پیشینه نداشته تاریخی، معتقد است استقلال این کشور در سال ۱۲۰۷ و با قرارداد ترکمانچای قربانی توسعه طلبی ایران قاجاری و جهان خواری روسیه تزاری گشت!

[۶] مشکل اما نه توان که خواست شما بود. شما نمی‌ خواستید گامی پیشتر نهید و کار را یکسره کنید. در خیال خامتان می پنداشتید مردم سالاری با نگه داشتن حجاب اجباری و تقدیس ولایت مطلقه فقیه سازگار است. اصولگرایان بسیار تیزبین تر از شما بودند و این ناممکنی را زودتر دریافتند. وقتی شما در تدارک افسانه پردازی از خمینی بودید و فرصت گران بهای دو سال نخست اصلاحات را از دست می دادید، آنها صف آراستند و محکم و مصمم گام به گام پیش آمدند

[۷] در روندی مشابه به رسمیت شناختن جمهوری آذربایجان (۱۳۷۰)، ایران نخستین کشوری بود که استقلال پاکستان از انگلستان و جدایی همزمانش از هندوستان را (۱۳۲۶) به رسمیت شناخت. به رغم آن بخت تاریخی و آن همه ایلدرم های شاهنشاهی، شاه حتی کوششی هم نکرد که نفوذ فرهنگی ایران را با رسمی کردن زبان فارسی (زبانی که هشتصدسال زبان علم و ادب و دیوان و دفتر آن دیار بود) در پاکستان احیا کن

[۸] افسانه دفاع مقدستان را نیز بر ما نخوانید، که جنگ را باید پیش از اینها تمام می کردید. در بدترین شرایط آتش بس دادید و هنوز هم در ستاندن غرامت جنگ درمانده اید. هشت سال برادرکشی مسلمانان را کش دادید تا به بهانه اش مخالفان داخلی بکوبید و برانید. فراموش کرده ای آن قانون مطبوعاتی که روزنامه ها را چون برگ خزان بر زمین می ریخت در وزارت ارشاد سید محمد خاتمی به مجلس برده شد؟ این قانون بود که جهان اسلام و جامعه و توس و خرداد را توقیف کرد نه اصلاحیه پیشنهادی سعید امامی به مجلس پنجم

[۹] مطهری سرور نوگرایان روحانی را که از یاد نبرده‌ ای؟ فراموش کرده ای همین “اندیشمند محقق” چه موضعی در برابر شریعتی گرفت و چه حرف‌هایی درباره اش گفت و نوشت؟! نوگرایی چون او که چنین باشد، وای به حال دیگر دست پروردگان اسلام فقاهتی

یاداشت یک نسل سوم انقلاب در تحول سبز

...آموخته ام که

2010-07-01T22:13:00.006+14:00

با پول مي شود خانه خريد ولي آشيانه نه، رختخواب خريد ولي خواب نه، ساعت خريد ولي زمان نه، مي توان مقام خريد ولي احترام نه، مي توان کتاب خريد ولي دانش نه، دارو خريد ولي سلامتي نه، خانه خريد ولي زندگي نه و بالاخره ، مي توان قلب خريد، ولي عشق را نه...

آموخته ام ... که تنها کسي که مرا در زندگي شاد مي کند کسي است که به من مي گويد: تو مرا شاد کردي
آموخته ام ... که مهربان بودن، بسيار مهم تر از درست بودن است
آموخته ام ... که هرگز نبايد به هديه اي از طرف کودکي، نه گفت
آموخته ام ... که هميشه براي کسي که به هيچ عنوان قادر به کمک کردنش نيستم دعا کنم
آموخته ام ... که مهم نيست که زندگي تا چه حد از شما جدي بودن را انتظار دارد، همه ما احتياج به دوستي داريم که لحظه اي با وي
به دور از جدي بودن باشيم
آموخته ام ... که گاهي تمام چيزهايي که يک نفر مي خواهد، فقط دستي است براي گرفتن دست او، و قلبي است براي فهميدن وي
آموخته ام ... که راه رفتن کنار پدرم در يک شب تابستاني در کودکي، شگفت انگيزترين چيز در بزرگسالي است
آموخته ام ... که زندگي مثل يک دستمال لوله اي است، هر چه به انتهايش نزديکتر مي شويم سريعتر حرکت مي کند
آموخته ام ... که پول شخصيت نمي خرد
آموخته ام ... که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگي را تماشايي مي کند
آموخته ام ... که خداوند همه چيز را در يک روز نيافريد. پس چه چيز باعث شد که من بينديشم مي توانم همه چيز را در يک روز به
دست بياورم
آموخته ام ... که چشم پوشي از حقايق، آنها را تغيير نمي دهد
آموخته ام ... که اين عشق است که زخمها را شفا مي دهد نه زمان
آموخته ام ... که وقتي با کسي روبرو مي شويم انتظار لبخندي جدي از سوي ما را دارد
آموخته ام ... که هيچ کس در نظر ما کامل نيست تا زماني که عاشق بشويم
آموخته ام ... که زندگي دشوار است، اما من از او سخت ترم
آموخته ام ... که فرصتها هيچ گاه از بين نمي روند، بلکه شخص ديگري فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد
آموخته ام ... که آرزويم اين است که قبل از مرگ مادرم يکبار به او بيشتر بگويم دوستش دارم
آموخته ام ... که لبخند ارزانترين راهي است که مي شود با آن، نگاه را وسعت داد

چارلی چاپلین

چرا مردم غزه و لبنان از هموطنان شیمیایی شده سردشت مهمترند؟

2010-06-28T16:06:00.023+14:00

از سال۵۹ ،نوزده روز بعد از شروع جنگ بود كه براي اولين‌بار سردشت بمباران مي‌شود.آنروز باز هم صدای بمب در شهر طنین انداخت.هفتم تیر سال ۶۶ مریم ۸ ساله بود.هر وقت که شهرشان بمباران میشد او و مادرش به بالای پشت بام میدویدند تا ببینند کدام خانه ویران شده.
آیا خانه مادر بزرگ سر جایش هست؟خانه عمو رحمان چطور؟ دخترخاله هایش زنده اند یا زیر آوار دفن شده اند.اما اینبار که بالای پشت بام رفتند خبری از ویرانی نبود،فقط غباری غلیظ در هوا مشاهده میشد.اولش مادر مریم خوشحال شد،پیش خودش میگفت:چه خوب، کسی اینبار نمیمیرد...اما دقیقه ای نگذشت که مردم شهر دوان دوان بسوی جهت مخالف غبار فرار میکردند.کودکان جیغ میزدند و زنان با پاهای برهنه بر خاک داغ تیرماه روان بودند،طوری که مادر مریم فکر کرد،نکند شیطان دنبال مردم کرده!چند لحظه بعد مادرش مرد،مریم هم در کنارش مرد.

این روایت و هزاران روایت دیگر، داستان شهری است که ۲۳ سال پیش در بمباران شیمیایی ،صدها نفر از سکنه خود را از دست داد و از آن روز به بعد بوی سیر و لیمو،مهمان ناخوانده هوای شهرشان شد.مردمی در آن روز مردند اما آنان که باقی ماندند وضعشان از مردگان بدتر است.هزينه‌هاي زياد درمان عوارض گاز خردل كمر مردم را شكسته.

فرداي بمباران شيميايي سردشت وزارت كشور وقت، آماري را به سازمان ملل اعلام مي‌كند كه طي آن تعداد مصدومان شيميايي سردشت ۴ هزار و پانصد نفر خوانده شده است و آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني خطيب جمعه تهران آمار مصدومان شيميايي سردشت را ۸ هزار و ۲۵ نفر خوانده است.

بمباران شيميايي سردشت مثل بمباران هسته‌اي هيروشيما بود گرچه هيروشيما بزرگ‌تر است و حجم بمباران وسيع‌؛ اما هيروشيما در دهه ۴۰ بمباران شد،زمانی كه كسي در دنيا مدعي حقوق بشر نبود، اما در دهه ۸۰ كه سردشت بمباران شد «حقوق بشر» صحبت داغ مجامع بين‌المللي بود.

جانبازي كه دست ندارد كسي برايش قاشق مي‌گيرد، جانبازي كه پا ندارد چرخ‌هاي ويلچر، پاهايش مي‌شوند، جانباز قطع نخاعي را كسي اين‌ دست و آن دست مي‌كند و لباس بر تنش ميکشد، اما هيچ‌كس نمي‌تواند به‌جاي جانباز شيميايي نفس بكشد.هیچکس نمیتواند پوست سالم یک مصدوم شیمیایی بشود که آنقدر خود را میخاراند تا از پوستش خون می آید.

صالح عزيزپور‏،رئيس هيات مديره انجمن دفاع از حقوق مصدومان شيميايي سردشت مي‌گويد: براي كشوري كه ميليارد، ميليارد پول خرج مي‌كند، دست كم۱۶۰۰ جانبازي كه خودشان شناسايي كرده‌اند آنقدر ارزش ندارند كه برايشان يك پزشك متخصص در بيمارستان مستقر كنند.او می افزاید:نه تنها یک کلینیک تخصصی براي رفاه مصدومان شيميايي تجهيز نكرده‌اند بلكه كار هم سخت تر شده است زيرا بيمارستان داخل شهر را هم به بيرون از شهر منتقل كرده‌اند.

عزيزپور ادامه می دهد: مشكل تامين دارو صد درصد است داروهاي لازم مصدومان شيميايي را معمولا داروخانه‌هاي داخل شهر ندارند و مردم بايد از اروميه آن را تهيه كنند و وقتي ما پيگيري مي‌كنيم وزارت بهداشت مي‌گويد مسووليت آن با بنياد شهيد است و بنياد شهيد، وزارت بهداشت را مسوول آن مي‌داند.